«Παιδιά με ειδικές ανάγκες»; Ή αλλιώς «παιδιά».

                                         Μιλώντας για τους μαθητές μου.

                                              Παιδιά με ειδικές ανάγκες;

                                                     Απλώς….παιδιά.

    «Σκαλίζοντας» στις αναμνήσεις μου από τους σχολικούς χώρους και τους μαθητές με ειδικές ανάγκες που βρίσκονταν σε κάθε σχολείο, δεν έχω να αναφερθώ τόσο στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν αλλά κυρίως στις δυνατότητες τους. Έχω να πω για το θετικό στοιχείο του χαρακτήρα τους που τους έκανε να αντισταθμίζουν πολλές από τις αδυναμίες τους και που κυρίως, τους έδινε και τους δίνει μια κοινή ταυτότητα:

                                                                                         Π  Α   Ι   Δ   Ι   Α

     Ο πρώτος μαθητής μου, ο Τ. είχε μέτρια νοητική καθυστέρηση όμως μπορούσε να λέει ανέκδοτα, να έχει την αίσθηση του χιούμορ, να διασκεδάζει με αστεία περιστατικά.  Μπορούσε να αποστηθίσει ένα ολόκληρο ποίημα, να δραματοποιήσει τους στίχους και να κάνει όλο το κοινό να τον χειροκροτήσει.

    Ο Λ. έχει εγκεφαλική παράλυση και τετραπληγία όμως μπορούσε να διαβάζει, να μετρά, να μεταμορφώνεται σε  Αη-Βασίλη και πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι του να σκορπίζει δώρα στα παιδιά, να δίνειχαρά και να εισπράττει και ο ίδιος.

     Η Χ. έχει σύνδρομο Down όμως μπορεί να γράφει και να διαβάζει, να υπολογίζει τα χρήματα και να κάνει συναλλαγές στα

μαγαζιά. Κυρίως, έχει μεγάλο ταλέντο στο χορό και στη θεατρική έκφραση. Μπορεί να σε κάνει να γελάς ασταμάτητα με το χιούμορ και τις ατάκες της!  Η Χ. είναι ο «Σούπερμαν» μου, δηλαδή η έμπνευση αυτής της σελίδας. Σήμερα, είναι πλέον μαθήτρια του Γυμνασίου, ένα κορίτσι που ολοένα καταπλήσσει με τις δυνατότητες του και που αποτελεί πάντοτε για εμένα ζωντανό παράδειγμα ότι όλοι έχουν δυνατότητες αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία να τις εκφράσουν.

   Ο Γ. έχει λεκτική επικοινωνία και βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, όμως σε στιγμές που αδυνατεί να αντιληφθεί αυτό που του ζητάνε οι άλλοι, εκφράζεταιμέσα από τη ζωγραφική ….και  τότε όλος ο κόσμος είναι πιο ξεκάθαρος για το τι συνέβη και το τι νιώθει!

 Όπως αυτή η στιγμή που βλέπετε παρακάτω. Μετά από μία έντονη έκρηξη θυμού που διήρκησε πολλή ώρα, πήγε να πάρει μόνος του τα υλικά και ζωγράφισε το εξής:

ένα παιδί μιλάει

Μου ήταν αρκετό για να κατανοήσω πόσο έντονια ένιωθε, περισσότερο και αν θα μπορούσε να το εκφράσει με λόγια!

Ο Σ. είχε αυτισμό και παρόλο που πολλοί συνδέουν αυτή την κατάσταση με την κοινωνική απόσυρση, ο Σ. κατάφερε να ενταχθεί στο σχολικό πλαίσιο και να δέχεται παρέα των άλλων παιδιών. Γινόταν φίλος με πολλά παιδιά του σχολείου, τους έπιανε από   το      χέρι και προχωρούσαν αγαπημένοι.

παιδιά

Ο Ρ. έχει νοητική καθυστέρηση. Ήθελε και θέλει μόνο μία ζεστή αγκαλιά….και αυτό βάζει στην άκρη-έστω για λίγο-όλες τις άλλες δυσκολίες του!

DSCN5961ΕΓΩ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΑΠΟΔΕΙΞΩ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

                         γελάω, παίζω, καταλαβαίνω, νιώθω, πονάω, θέλω, αισθάνομαι,     φοβάμαι, στενοχωριέμαι, χαίρομαι  

ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΠΛΑ ΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ;

                         

                            Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

                                               Ειδική Παιδαγωγός

                                                  Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

                                              despina.avgerinou@gmail.com

 

 

 

 

   

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s