Αρχείο

Παίζουμε και γράφουμε

Η Χ. παρακολουθεί το Τμήμα Ένταξης για τρίτη σχολική χρονιά. Έχει καλό προφορικό λόγο και λεξιλόγιο. Δυσκολεύεται όμως στην περιγραφή γεγονότων. Δεν πετυχαίνει πάντα, να βάλει δηλαδή στη σωστή σειρά τις πληροφορίες και να τις διηγηθεί. Επίσης, ακόμη πιο έντονη είναι αυτή η δυσκολία στο γραπτό λόγο.  Τι κάνω, λοιπόν, συστηματικά, μαζί της για να ενισχύσω αυτούς τους δύο τομείς; Στην αρχή της ώρας, διαλέγουμε ανάμεσα σε δύο ή 3 επιλογές τι θα ήθελε να κάνει, π.χ. κατασκευή, παιχνίδι ή κηπουρική.

1    Έπειτα, σε κάθε βήμα της δραστηριότητας, βγάζω φωτογραφίες τη Χ. Όταν ολοκληρώσουμε της θυμίζω βήμα-βήμα τι έχουμε κάνει και της ζητώ να διαλέξει κάθε φορά την αντίστοιχη φωτογραφία.  Αφού έχουμε χρησιμοποιήσει όλες τις φωτογραφίες και τις έχουμε βάλει σε σειρά, την προτρέπω να πει μόνη της την ιστορία.

maria2

maria3

Στην επόμενη διδακτική ώρα έχοντας ως «οδηγό» τις φωτογραφίες, κάναμε το ίδιο στο γραπτό λόγο και ιδού το αποτέλεσμα.

 

 

maria5

maria6

Με αυτό τον τρόπου ενισχύεται η μνήμη, δομείται καλύτερα η σκέψη και η εκφορά του λόγου και εμπλουτίζεται σε έκταση και περιεχόμενο ο γραπτός λόγος. Για την Χ. είναι «ιδιαίτερα διασκεδαστικό»-όπως λέει η ίδια γιατί φτιάχνει ιστορίες που μιλάνε για τον εαυτό της. Για να έχουμε ένα σταθερό αποτέλεσμα πρέπει η δραστηριότητα να έχει συστηματική βάση.

                                        Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

 

Ημερίδα για τη Διάσπαση Προσοχής-Υπερκινητικότητα

ημερίδαπηγή: http://www.adhd.gr/index.php/component/k2/item/267-thessaloniki-imerida

Δέσποινα Αυγερινού Pietzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Δραστηριότητα για αριθμούς

αντιστοίχιση  Μία κατασκευή-δραστηριότητα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με δύο τρόπους:

  •  αντιστοίχιση ποσότητας με αριθμό («μετράω τόσα ξυλάκια-όσα λέει ο αριθμός»)
  •  ομαδοποίηση αθροισμάτων ανά αριθμό («ποιοι αριθμοί όταν ενωθούν φτιάχνουν το 8;»)

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

                                                                                despina.avgerinou@gmail.com

Ιδέες για εναλλακτική μάθηση

κλάσματα

Στη διδασκαλία των κλασμάτων σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες οι εκπαιδευτικοί της γενικής τάξης, συχνά, δυσκολεύονται να μεταδώσουν τις έννοιες του κλάσματος και να βοηθήσουν το μαθητή να αντιληφθεί την ποσότητα που αντιπροσωπεύει το κλάσμα. Προσωπικά, στο Τμήμα Ένταξης χρησιμοποιώ πλαστικοποιημένα χάρτινα κομάτια-σε σχήμα κύκλλου, κομμένα στα 2, 4,8. Μία πιο γρήγορη λύση από τις κατασκευές με χαρτόνι, είναι ένας τέτοιος πίνακας αναφοράς, όπου άμεσα διαχωρίζονται τα μεγέθη ως προς το μέγεθος αλλά και η διαφορά στα χρώματα-όπως βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία, ενισχύει ακόμη περισσότερο την αντίληψη.

μαγνητογράμματα

Μία άλλη δραστηριότητα/πρόταση είναι αυτή της διπλανής φωτογραφίας. Μπορεί να αφορά την ανάγνωση ή τη γραφή ή/και να χρησιμοποιηθεί για ένα συνδυασμό και των δύο. Πολύ ωραία ιδέα για τρεις, κυρίως, λόγους:

  1. το μαγνητικό γράμμα είναι διαφορετικού μεγέθους και υφής από αυτά που έχουν γραφτεί με το χέρι
  2.  το μαγνητικό γράμμα έχει άλλο χρώμα
  3. η δραστηριότητα έχει παιγνιώδες χαρακτήρα και δελεάζει το μαθητή να ασχοληθεί, περισσότερο από το συμβατικό τρόπο με μολύβι και τετράδιο

Αυτές και πολλές άλλες ιδέες στο «Θέλω να γίνω Σούπερμαν» του Facebook.

Πατήστε εδώ (https://www.facebook.com/eidikiagwgi) για να επισκεφτείτε τη σελίδα!

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Παίζω και μαθαίνω τις εποχές!

   O χρόνος κυλάει, οι εικόνες εναλλάσσονται στη φύση, στο καθημερινό περιβάλλον, στους ανθρώπους. Όσα αποτυπώνουν τα παιδιά με τα μάτια τους και τα αυτιά τους, είναι εφόδια στις γνώσεις τους. Χρώματα, υλικά αλλά και ήχοι όπως το άκουσμα του αέρα, της καταιγίδας εγείρουν την παρατηρητικότητα τους, ενισχύουν τη μνήμη τους . Ας δώσουμε λέξεις στις εικόνες και τους ήχους των παιδιών και ας τις μετουσιώσουμε σε παιχνίδι. Τι λέτε; Παίζουμε με τις εποχές;

  Tα υλικά είναι πολύ εύκολα, όπως πάντα: χαρτόνια, μπλοκ ζωγραφικής, δακτυλομπογιές, εικόνες από περιοδικά, κέφι, φαντασία και διάθεση για χαλαρό παιχνίδι.

Το δέντρο και οι εποχές:

Σχηματίζουμε τέσσερα δεντράκια το ένα δίπλα στο άλλο. Ζωγραφίζουμε επάνω στο κάθε δέντρο διαφορετικά στοιχεία. Στο ένα δεντράκι βάζουμε λίγα φύλλα και περισσότερα πεσμένα (Φθινόπωρο), στο δεύτερο δέντρο καθόλου φύλλα (Χειμώνας), στο τρίτο δεντράκι φύλλα και άνθη (Άνοιξη) και στο τέταρτο καρπούς (Καλοκαίρι). Αν θέλουμε να κάνουμε εντυπωσιακότερα τα δεντράκια μας, τα φτιάχνουμε από χαρτόνι και κολλάμε φύλλα και άνθη με διαφορετικά υλικά. Καθώς φτιάχνουμε τα δεντράκια μπορούμε  να συζητάμε με το παιδί τις αλλαγές που γίνονται στη φύση ανάλογα με τις εποχές.

Παιχνίδι με τα χρώματα:

Mία δραστηριότητα που συνδυάζεται με την παραπάνω είναι τα “χρώματα και οι εποχές”.  Kάνουμε μία απλή ερώτηση που να σχετίζει τα χρώματα και τις εποχές. Για παράδειγμα: «Το Φθινόπωρο τι χρώμα έχουν τα φύλλα;».  Αφήνουμε τα παιδιά να μας απαντήσουν μέσα από τη ζωγραφική, χρωματίζοντας με το χρώμα που πιστεύουν. Εναλλακτικά, τους δείχνουμε εμείς, το χρώμα που θέλουμε να συνδυαστεί με την κάθε εποχή.

 Μαζεύοντας στοιχεία ή αλλιώς  «Οι ντετέκτιβ»:

Διαλέγουμε τέσσερα χάρτινα κουτάκια ή δοχεία από τρόφιμα και καθορίζουμε ένα κουτάκι/δοχείο για κάθε εποχή. Εικόνες από περιοδικά, φωτογραφίες από φρούτα και λαχανικά, υλικά όπως βαμβάκι ή μαλλί μπορούν να συνθέσουν μία μεγάλη γκάμα και εμείς, σαν καλοί «ντετέκτιβ» ψάχνουμε και αποφασίζουμε μαζί με το παιδί σε ποιο κουτί θα βάλουμε το κάθε στοιχείο που βρίσκουμε.

Seasons-300x187

                                                                                                                                          (http://www.omniallinfinitude.com/blog/tag/seasons/)

Δεν προσδοκούμε από το παιδί να βρίσκει όλες τις απαντήσεις. Σημασία έχει ότι μοιράζεται μαζί μας όλη τη

διαδικασία, ανακαλύπτοντας και μαθαίνοντας μέσα από τη δική μας βοήθεια.

 «Ο πιο γρήγορος κερδίζει»:

  Ένα από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των μαθητών μου είναι να θεωρούν ότι είναι γρήγοροι και νικούν. Έτσι λοιπόν, το παιχνίδι του “πιο γρήγορου” το χρησιμοποιώ ακόμη και για την αναγνώριση λέξεων σε καρτέλες ή την αναγνώριση των αριθμών. Το ίδιο παιχνίδι έχω επινοήσει και για τις εποχές. Και για να μην κάνουμε τα πράγματα περίπλοκα, σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε τα υλικά από το προηγούμενο παιχνίδι και κυρίως τις εικόνες αντικειμένων από περιοδικά. Τοποθετήστε τις εικόνες επάνω σε μια επιφάνεια και διατυπώστε ερωτήσεις όπως για παράδειγμα, «Το φοράμε στα χέρια μας για να μην κρυώνουμε το χειμώνα»…. και το παιδί πρέπει να εντοπίσει ανάμεσα σε πολλές εικόνες αυτήν που αντιστοιχεί ως απάντηση.

Ο «τροχός της τύχης»:

 Σε μία εικόνα που δείχνει τις τέσσερις εποχές προσαρμόζουμε με διπλόκαρφο, ένα χάρτινο βελάκι. Κάθε φορά που το βελάκι γυρνάει και δείχνει μία εποχή, ζητάμε από το παιδί να μας πει το όνομα της εποχής και ένα αντικείμενο που του θυμίζει αυτή την εποχή.     εποχές2

 

 

 

 

(φωτό: http://www.bizfilings.com/blog/index.php/2011/11/29/the-two-seasons-of-small-business-learning-and-implementation/)

  Πολλά ακόμη παιχνίδια μπορώ να σας προτείνω που σχετίζονται με έναν πιο γενικό τρόπο με τις εποχές: Όπως το θερμόμετρο, που “βάζουμε” κάθε πρωί στο Τμήμα Ένταξης με τους μικρούς μαθητές. Οδηγούμε έναν ψεύτικο υδράργυρο χαμηλά ή ψηλά ανάλογα με το τι νιώθαμε στο σώμα μας καθώς ερχόμασταν στο σχολείο. Μας αρέσει και το παιχνίδι “κρύο-ζεστό” που είμαι σίγουρη ότι όλοι έχετε παίξει ως παιδιά. Κρύβουμε ένα αντικείμενο  και ένα παιδί προσπαθεί να το βρει ενώ οι άλλοι τον βοηθάνε δίνοντας οδηγίες για το αν είναι κοντά (φωνάζουν ζέστη) ή αν είναι μακριά (φωνάζουν κρύο).

  Το παιχνίδι είναι χαρά, έμπνευση, εκτόνωση και ικανοποίηση και όλα αυτά μαζί, βελτιώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο χρόνος που χρειάζεται ένα παιδί με το γονιό του δεν μετριέται μόνο σε ποσότητα. Σημαντικότερη είναι η ποιότητα.

  Εγώ θα σας πρότεινα να παίξετε ακούγοντας παράλληλα, κλασσική μουσική και αν θέλετε επιλέξτε τις «Τέσσερις Εποχές» του Vivaldi.

 Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Εβδομάδα ενημέρωσης για τη ΔΕΠ-Υ. Τι πρέπει να αλλάξουμε στο περιβάλλον και στις συνήθειες του ατόμου με ΔΕΠ-Υ για να το βοηθήσουμε να αποκτήσει αυτο-έλεγχο; Δείτε πρακτικές προτάσεις που θα σας βοηθήσουν.

δεπυ

(φωτογραφία από: http://www.adhdeurope.eu/home.html)

  Αν και η διαγνωσμένη ΔΕΠ-Υ δεν οφείλεται στο περιβάλλον που ζει το άτομο, ωστόσο μπορεί να επιδεινώνεται από αυτό. Ένα παιδί ή ενήλικας που έχει ΔΕΠ-Υ και ζει σε ένα χαοτικό και αδόμητο περιβάλλον μπορεί να παρουσιάζει γενικευμένα συμπτώματα διάσπασης ή/και υπερκινητικότητας τα οποία να είναι δύσκολο να ελεγχθούν.

Αντιθέτως, ποιο είναι το περιβάλλον που ευνοεί τα άτομα με ΔΕΠ-Υ και κατευνάζει τα    συμπτώματά τους;

Είναι αυτό που προσφέρει:

  • οργάνωση/δομή ως προς το χώρο αλλά και το πρόγραμμα
  • ευκαιρία για κίνητρα
  • επιβράβευση των θετικών συμπεριφορών από το άτομο με ΔΕΠ-Υ
  • απόσβεση αρνητικών συμπεριφορών που εκδηλώνονται από το άτομο με ΔΕΠ-Υ

Με λίγα λόγια γονείς αλλά και ειδικοί παιδαγωγοί που αλληλεπιδρούν με παιδιά με ΔΕΠ-Υ εφαρμόζουν ένα σχέδιο διαχείρισης της συμπεριφοράς ο καθένας στο δικό του χώρο αλληλεπίδρασης και πάντοτε με συνεργασία μεταξύ τους.

1ο βήμα. Προσδιορίστε αυτά που θέλετε να αποκτήσει το παιδί σας ως συμπεριφορές και που θα το βοηθήσουν να λειτουργεί πιο ποιοτικά (συμπεριλαμβανομένου και του διαβάσματος)

2ο βήμα. Όταν βλέπετε να επιτυγχάνει αυτές τις συμπεριφορές επιβραβεύστε το. Σκεφτείτε το είδος της επιβράβευσης.

3ο βήμα. Αντιμετωπίστε τις μη επιθυμητές συμπεριφορές με κάποια στέρηση, όχι με τιμωρία. Δηλαδή αποφασίστε κάτι που δε θα δώσετε στο παιδί και που θα στενοχωρηθεί αν δεν το λάβει.

Μη ξεχνάτε ότι τόσο στην επιβράβευση όσο και στη στέρηση πρέπει να λειτουργείτε άμεσα και χωρίς αναβολές για να μπορεί το παιδί να αντιλαμβάνεται τι αποτέλεσμα έχει η δική του συμπεριφορά

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Εβδομάδα ενημέρωσης για τη ΔΕΠ-Υ. Ο μαθητής μου ο Γ.!

   Ο Γ. είναι ένα παιδί που μόλις ξεκίνησε τη Β’ Δημοτικού. Είχα την απέραντη χαρά να τον γνωρίσω και να γίνει μαθητής μου στο Τμήμα Ένταξης. την περσινή σχολική χρονιά, δηλαδή, όταν πήγαινε Α΄Δημοτικού.

  Είναι γενικά δύσκολο ένα «πρωτάκι» να μπει στο Τ.Έ. γιατί αν και μιλάμε για έγκαιρη πρόληψη και παρέμβαση πρέπει πάντοτε να είμαστε πολύ προσεκτικοί με το  ψυχοσυναισθηματικό προφίλ του  παιδιού σε σχέση και με τους ίδιους τους συμμαθητές του. Πόσο μάλλον, όταν αυτό το παιδί ζει και πηγαίνει σχολείο σε μία «κλειστή» κοινωνία-ένα χωριό.

  Οι δυσκολίες του Γ. είχαν ενταθεί με γρήγορους ρυθμούς σε όλα τα επίπεδα και τελικά, επηρέασαν και τις σχέσεις με τους συμμαθητές του, ακόμη και τις σχέσεις του με τις δασκάλες του.

  Η Διάσπαση Προσοχής ήταν ο σημαντικότερος λόγος που ανέκοπτε την πρόοδο του στα μαθήματα αλλά και στη συμπεριφορά.

  Εφαρμόστηκε ένα συστηματικό πρόγραμμα συμπεριφοράς με προειδοποιήσεις, ανταμοιβές και στερήσεις το οποίο τηρούσαμε εγώ και η γυμνάστρια.

  Πόσα ανταλλάγματα χρειάστηκαν για να τον πείσω να συνεργαστεί. Πόσες φορές ήρθαμε σε «κόντρα» και μου ‘πε: «Δεν ξαναπατάω το πόδι μου εδώ μέσα, δε σε θέλω»!

  Κι όμως, όταν κατά το Μάιο κατάφερε να διαβάσει εντελώς μόνος του τις πρώτες λέξεις, η ματαίωση μετατράπηκε σε αισιοδοξία και η δύναμη σε περισσή ενέργεια για να κάνουμε όσα περισσότερα μπορούσαμε μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς και παράλληλα να γελάσουμε, να βολτάρουμε, να πιούμε και την πορτοκαλάδα μας στην πλατεία του χωριού! Αφού είχε γίνει ένα από τα καλύτερα παιδιά σε συμπεριφορά, άξιζε πολλά βραβεία.

 Σιγά-σιγά έφτιαξαν και οι σχέσεις του με τα υπόλοιπα παιδιά. Στο διάλειμμα όλα τα κοριτσάκια ζητούσαν την παρέα του και κάποια αγόρια άρχισαν δειλά-δειλά να τον πλησιάζουν.

 Η μαμά του σταμάτησε να ακούει από τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης πως «ο Γ. έφταιγε για όλα» και επιτέλους άρχισε να ανασαίνει πιο ελεύθερη. Δεν είχε βέβαια σταματήσει στιγμή να προσπαθεί. Από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε το σχολείο μέχρι το κλείσιμο και μέχρι……….όλο το καλοκαίρι………..

…..Ώσπου σήμερα χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι ο Γ. Έχει ζητήσει από τη μαμά να μου μιλήσει. Βλέπει μαζί της τα άρθρα στο Superman και ψάχνει στη φωτογραφία του προφίλ μου αλλά δε με βλέπει καθαρά. «Είναι σίγουρα η κυρία Δέσποινα; Δεν φαίνεται είναι τόσο μακριά»……

   Και έτσι το τηλεφώνημα μειώνει την απόσταση. Η ίδια γλυκιά φωνούλα, γλυκιά και ευγενική πλέον, με ρωτάει:

– «Κυρία Δέσποινα, πότε θα ρθείτε στην Ένταξη;»

– Δεν ξέρω Γ…. μου, δυστυχώς, δεν ξέρω. Θα ήθελα πολύ να έρθω αλλά δεν μπορώ να το αποφασίσω εγώ. Ίσως να έρθει κάποια άλλη δασκάλα εκεί.

–  «Δηλαδή τώρα κυρία Δέσποινα εσείς δεν έχετε το κλειδί για το Τμήμα Ένταξης;»

–  Όχι, Γ. Δεν έχω το κλειδί. Το κλειδί είναι του σχολείου. Εγώ δεν το έχω πάρει σπίτι μου.

-«Δηλαδή, κυρία Δέσποινα δεν θα ανοίγετε εσείς την Ένταξη;»

  Μαθαίνω πως έχει βελτιωθεί πολύ. Έμαθε να διαβάζει και σηκώνεται λιγότερες φορές μέσα στην τάξη. Είναι πιο συνεργάσιμος με όλα τα πρόσωπα που τον βοηθούν.

  ΜΠΡΑΒΟ, Γ. μου. Είμαι πολύ περήφανη για ‘σένα. Για αυτό αλλάζω πλάνο σήμερα και αντί να δημοσιεύσω το άρθρο για τη ΔΕΠ-Υ, δημοσιεύω την ιστορία αυτή, τη δική σου ιστορία που αποδεικνύεις εμπράκτως ότι η σωστή αντιμετώπιση όλων στο περιβάλλον σου σε έχουν κάνει καλύτερο!!! Και ένα ακόμη ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΜΠΡΑΒΟ στη γλυκιά σου τη μανούλα για όλη την προσπάθεια.

  Και αφού το άρθρο μου είναι αφιερωμένο σε εσένα και είμαι σίγουρη ότι σύντομα, θα το δεις, σου στέλνω και δύο φωτογραφίες μας που βγάλαμε στην αυλή!!!!

G

Με τα παιδιά από το Τμήμα Ένταξης

 

 G1

                                Σε φιλώ στα δύο υπέροχα μαγουλάκια σου…….. Η δασκάλα σου.

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com