Αρχείο

Ημερίδα για τη Διάσπαση Προσοχής-Υπερκινητικότητα

ημερίδαπηγή: http://www.adhd.gr/index.php/component/k2/item/267-thessaloniki-imerida

Δέσποινα Αυγερινού Pietzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Εβδομάδα ενημέρωσης για τη ΔΕΠ-Υ. Τι πρέπει να αλλάξουμε στο περιβάλλον και στις συνήθειες του ατόμου με ΔΕΠ-Υ για να το βοηθήσουμε να αποκτήσει αυτο-έλεγχο; Δείτε πρακτικές προτάσεις που θα σας βοηθήσουν.

δεπυ

(φωτογραφία από: http://www.adhdeurope.eu/home.html)

  Αν και η διαγνωσμένη ΔΕΠ-Υ δεν οφείλεται στο περιβάλλον που ζει το άτομο, ωστόσο μπορεί να επιδεινώνεται από αυτό. Ένα παιδί ή ενήλικας που έχει ΔΕΠ-Υ και ζει σε ένα χαοτικό και αδόμητο περιβάλλον μπορεί να παρουσιάζει γενικευμένα συμπτώματα διάσπασης ή/και υπερκινητικότητας τα οποία να είναι δύσκολο να ελεγχθούν.

Αντιθέτως, ποιο είναι το περιβάλλον που ευνοεί τα άτομα με ΔΕΠ-Υ και κατευνάζει τα    συμπτώματά τους;

Είναι αυτό που προσφέρει:

  • οργάνωση/δομή ως προς το χώρο αλλά και το πρόγραμμα
  • ευκαιρία για κίνητρα
  • επιβράβευση των θετικών συμπεριφορών από το άτομο με ΔΕΠ-Υ
  • απόσβεση αρνητικών συμπεριφορών που εκδηλώνονται από το άτομο με ΔΕΠ-Υ

Με λίγα λόγια γονείς αλλά και ειδικοί παιδαγωγοί που αλληλεπιδρούν με παιδιά με ΔΕΠ-Υ εφαρμόζουν ένα σχέδιο διαχείρισης της συμπεριφοράς ο καθένας στο δικό του χώρο αλληλεπίδρασης και πάντοτε με συνεργασία μεταξύ τους.

1ο βήμα. Προσδιορίστε αυτά που θέλετε να αποκτήσει το παιδί σας ως συμπεριφορές και που θα το βοηθήσουν να λειτουργεί πιο ποιοτικά (συμπεριλαμβανομένου και του διαβάσματος)

2ο βήμα. Όταν βλέπετε να επιτυγχάνει αυτές τις συμπεριφορές επιβραβεύστε το. Σκεφτείτε το είδος της επιβράβευσης.

3ο βήμα. Αντιμετωπίστε τις μη επιθυμητές συμπεριφορές με κάποια στέρηση, όχι με τιμωρία. Δηλαδή αποφασίστε κάτι που δε θα δώσετε στο παιδί και που θα στενοχωρηθεί αν δεν το λάβει.

Μη ξεχνάτε ότι τόσο στην επιβράβευση όσο και στη στέρηση πρέπει να λειτουργείτε άμεσα και χωρίς αναβολές για να μπορεί το παιδί να αντιλαμβάνεται τι αποτέλεσμα έχει η δική του συμπεριφορά

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Εβδομάδα ενημέρωσης για τη ΔΕΠ-Υ. Ο μαθητής μου ο Γ.!

   Ο Γ. είναι ένα παιδί που μόλις ξεκίνησε τη Β’ Δημοτικού. Είχα την απέραντη χαρά να τον γνωρίσω και να γίνει μαθητής μου στο Τμήμα Ένταξης. την περσινή σχολική χρονιά, δηλαδή, όταν πήγαινε Α΄Δημοτικού.

  Είναι γενικά δύσκολο ένα «πρωτάκι» να μπει στο Τ.Έ. γιατί αν και μιλάμε για έγκαιρη πρόληψη και παρέμβαση πρέπει πάντοτε να είμαστε πολύ προσεκτικοί με το  ψυχοσυναισθηματικό προφίλ του  παιδιού σε σχέση και με τους ίδιους τους συμμαθητές του. Πόσο μάλλον, όταν αυτό το παιδί ζει και πηγαίνει σχολείο σε μία «κλειστή» κοινωνία-ένα χωριό.

  Οι δυσκολίες του Γ. είχαν ενταθεί με γρήγορους ρυθμούς σε όλα τα επίπεδα και τελικά, επηρέασαν και τις σχέσεις με τους συμμαθητές του, ακόμη και τις σχέσεις του με τις δασκάλες του.

  Η Διάσπαση Προσοχής ήταν ο σημαντικότερος λόγος που ανέκοπτε την πρόοδο του στα μαθήματα αλλά και στη συμπεριφορά.

  Εφαρμόστηκε ένα συστηματικό πρόγραμμα συμπεριφοράς με προειδοποιήσεις, ανταμοιβές και στερήσεις το οποίο τηρούσαμε εγώ και η γυμνάστρια.

  Πόσα ανταλλάγματα χρειάστηκαν για να τον πείσω να συνεργαστεί. Πόσες φορές ήρθαμε σε «κόντρα» και μου ‘πε: «Δεν ξαναπατάω το πόδι μου εδώ μέσα, δε σε θέλω»!

  Κι όμως, όταν κατά το Μάιο κατάφερε να διαβάσει εντελώς μόνος του τις πρώτες λέξεις, η ματαίωση μετατράπηκε σε αισιοδοξία και η δύναμη σε περισσή ενέργεια για να κάνουμε όσα περισσότερα μπορούσαμε μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς και παράλληλα να γελάσουμε, να βολτάρουμε, να πιούμε και την πορτοκαλάδα μας στην πλατεία του χωριού! Αφού είχε γίνει ένα από τα καλύτερα παιδιά σε συμπεριφορά, άξιζε πολλά βραβεία.

 Σιγά-σιγά έφτιαξαν και οι σχέσεις του με τα υπόλοιπα παιδιά. Στο διάλειμμα όλα τα κοριτσάκια ζητούσαν την παρέα του και κάποια αγόρια άρχισαν δειλά-δειλά να τον πλησιάζουν.

 Η μαμά του σταμάτησε να ακούει από τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης πως «ο Γ. έφταιγε για όλα» και επιτέλους άρχισε να ανασαίνει πιο ελεύθερη. Δεν είχε βέβαια σταματήσει στιγμή να προσπαθεί. Από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε το σχολείο μέχρι το κλείσιμο και μέχρι……….όλο το καλοκαίρι………..

…..Ώσπου σήμερα χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι ο Γ. Έχει ζητήσει από τη μαμά να μου μιλήσει. Βλέπει μαζί της τα άρθρα στο Superman και ψάχνει στη φωτογραφία του προφίλ μου αλλά δε με βλέπει καθαρά. «Είναι σίγουρα η κυρία Δέσποινα; Δεν φαίνεται είναι τόσο μακριά»……

   Και έτσι το τηλεφώνημα μειώνει την απόσταση. Η ίδια γλυκιά φωνούλα, γλυκιά και ευγενική πλέον, με ρωτάει:

– «Κυρία Δέσποινα, πότε θα ρθείτε στην Ένταξη;»

– Δεν ξέρω Γ…. μου, δυστυχώς, δεν ξέρω. Θα ήθελα πολύ να έρθω αλλά δεν μπορώ να το αποφασίσω εγώ. Ίσως να έρθει κάποια άλλη δασκάλα εκεί.

–  «Δηλαδή τώρα κυρία Δέσποινα εσείς δεν έχετε το κλειδί για το Τμήμα Ένταξης;»

–  Όχι, Γ. Δεν έχω το κλειδί. Το κλειδί είναι του σχολείου. Εγώ δεν το έχω πάρει σπίτι μου.

-«Δηλαδή, κυρία Δέσποινα δεν θα ανοίγετε εσείς την Ένταξη;»

  Μαθαίνω πως έχει βελτιωθεί πολύ. Έμαθε να διαβάζει και σηκώνεται λιγότερες φορές μέσα στην τάξη. Είναι πιο συνεργάσιμος με όλα τα πρόσωπα που τον βοηθούν.

  ΜΠΡΑΒΟ, Γ. μου. Είμαι πολύ περήφανη για ‘σένα. Για αυτό αλλάζω πλάνο σήμερα και αντί να δημοσιεύσω το άρθρο για τη ΔΕΠ-Υ, δημοσιεύω την ιστορία αυτή, τη δική σου ιστορία που αποδεικνύεις εμπράκτως ότι η σωστή αντιμετώπιση όλων στο περιβάλλον σου σε έχουν κάνει καλύτερο!!! Και ένα ακόμη ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΜΠΡΑΒΟ στη γλυκιά σου τη μανούλα για όλη την προσπάθεια.

  Και αφού το άρθρο μου είναι αφιερωμένο σε εσένα και είμαι σίγουρη ότι σύντομα, θα το δεις, σου στέλνω και δύο φωτογραφίες μας που βγάλαμε στην αυλή!!!!

G

Με τα παιδιά από το Τμήμα Ένταξης

 

 G1

                                Σε φιλώ στα δύο υπέροχα μαγουλάκια σου…….. Η δασκάλα σου.

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Εβδομάδα Ενημέρωσης για τη ΔΕΠ-Υ. Πώς ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ μπορεί να μας μιλήσει για όσα αντιμετωπίζει.

 

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmai.com

Ημερίδα με θέμα τη ΔΕΠΥ και τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις

 

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής
despina.avgerinou@gmail.com

Βελτιώστε τη συνεργασία με το παιδί σας!

 «Πώς να βελτιώσουμε τη συνεργασία με το παιδί μας στο σπίτι;» «Πώς να τον πείσω να τελειώσει τα μαθήματα του;»

«Η προετοιμασία στο σπίτι διαρκεί ατελείωτες ώρες!»  

  Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί απαντώνται με πολύ απλές αλλά πρακτικές τεχνικές που πρέπει να υιοθετήσετε στη συμπεριφορά σας.

  • Αρχικά, θα ήταν καλό να υπάρχει σταθερό ωράριο φαγητού και ύπνου/χαλάρωσης μετά την επιστροφή του από το σχολείο και συγκεκριμένη ώρα για το διάβασμα. Φτιάξτε αυτό το πρόγραμμα μαζί και προσπαθείτε να το τηρείτε καθημερινά για το πρώτο διάστημα δίχως να υποχωρείτε σε τυχόν προτάσεις του παιδιού σας να ασχοληθείτε με τα μαθήματα αργά το απόγευμα (8 ή 9 το βράδυ).
  • Επιλέξτε ένα μόνιμο χώρο με επαρκές φως και απομονωμένους θορύβους. Κάντε τη συμφωνία με το παιδί σας ότι θα διαβάζει μόνο εκεί. Καλό είναι στο χώρο που θα επιλέξετε να μην υπάρχει τηλεόραση ή ανοιχτός υπολογιστής.
  • Ο χώρος στον οποίο μελετάει το παιδί πρέπει να έχει μόνο τα απαραίτητα αντικείμενα. Ειδικά επάνω στο γραφείο να έχει μόνο τις εργασίες και την απαραίτητη γραφική ύλη.
  •  Τοποθετείστε ένα πίνακα στο δωμάτιο του παιδιού στον οποίο θα τοποθετούνται υπενθυμίσεις των δραστηριοτήτων του. Αυτό θα βοηθήσει στην οργάνωσή του.
  • Θέστε κατανοητά όρια και κανόνες στο παιδί, τα οποία πρέπει να ακολουθείτε με συνέπεια και συστηματικότητα.

Θυμηθείτε ότι οτιδήποτε απαιτείτε  από το παιδί σας, πρώτα από όλα εσείς θα πρέπει να το έχετε εφαρμόσει.

  • Αφήστε το παιδί να επιλέξει από ποιο μάθημα θέλει να αρχίσετε το διάβασμα. Αποφασίστε μαζί για τα υπόλοιπα μαθήματα που έχει να προετοιμάσει για την επόμενη ημέρα. Φροντίστε να εναλλάσσονται σε «δύσκολα»-«εύκολα» έτσι ώστε να μην κουράζεται.        
  • Ανάλογα με την ποσότητα των εργασιών ορίστε μαζί με το παιδί ένα συγκεκριμένο σε διάρκεια χρόνο που θα διαβάσετε. Φροντίστε ο χρόνος αυτός να είναι αληθοφανής σε σχέση με τις παρούσες δυνατότητες του παιδιού σας.
  • Σκεφτείτε εξ αρχής κάποια «ανταμοιβή» που θα του δώσετε αν τελειώσει τα μαθήματα. Δε χρειάζεται πάντοτε να είναι κάτι φαγώσιμο. Ως «ανταμοιβή» θεωρείται ακόμη και το να παίξει 20 λεπτά ένα παιχνίδι στον υπολογιστή.
  • Χωρίστε τις εργασίες του παιδιού σε μικρότερες και απλούστερες ενότητες όταν είναι αρκετά “φορτωμένες” και ορίστε 5λεπτα διαλείμματα ανάμεσα στα μαθήματα
  • Πρέπει να διατυπώνετε με ακρίβεια τις οδηγίες σας στο παιδί.
  • Δώστε βάση στην επιθυμητή συμπεριφορά, όχι σε αυτή που θέλετε να σταματήσει το παιδί.
  • Αν βλέπετε ότι το παιδί δυσανασχετεί ή θέλει να σηκώνεται συχνά από τη θέση του, αυξήστε τα διαλείμματα.
  • Να επαινείτε το παιδί σας κάθε φορά που έχει την επιθυμητή συμπεριφορά.
  • Οι τυχόν απαγορεύσεις ή παρατηρήσεις θα πρέπει να διατυπώνονται σε ήρεμο τόνο.
  • Μην απαιτείτε περισσότερα από αυτά που μπορεί να κάνει το παιδί σας.

Προχωρήστε αργά και μεθοδικά.

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

 Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

επικοινωνία: despina.avgerinou@gmail.com

Δείτε επίσης, πρόσφατα άρθρα σχετικά με τη ΔΕΠΥ

Τι λένε οι γονείς για τα παιδιά με ΔΕΠΥ

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/09/25

                                       Διάσπαση Προσοχής και Υπερκινητικότητα   https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/05/27 

12 πράγματα που οι έφηβοι με ΔΕΠ-Υ θα ήθελα να ξέρουν οι δάσκαλοι τους

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/09/24

Πρακτικές συμβουλές προς τους δασκάλους για παιδιά με ΔΕΠΥ

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/09/26/

Πρακτικές συμβουλές προς τους δασκάλους για παιδιά με ΔΕΠΥ

Πώς να προσεγγίσουμε τους μαθητές με ΔΕΠΥ; Πώς να τους παρακινήσουμε να συμμετέχουν στο μάθημα ή να ενισχύσουμε τη συμμετοχή τους; Έχουν οι μαθητές με ΔΕΠΥ δυνατότητες στο γραπτό λόγο και τι να κάνουμε για τις ανακαλύψουμε και να μπορούμε να αξιολογήσουμε το μαθητή;

   Αυτοί οι προβληματισμοί και άλλοι πολλοί είναι που προκύπτουν κάθε φορά που μιλάω με τους δασκάλους γενικής τάξης και οι οποίοι τυχαίνει να έχουν έναν μαθητή με ΔΕΠΥ. Από τις ερωτήσεις των δασκάλων μπορεί να προκύψει ως απάντηση αλλά και λύση στην κατάσταση που επικρατεί μέσα στην τάξη, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα παρέμβασης το οποίο μπορεί να τηρείται άπό τρία πρόσωπα: Τον μαθητή/τη μαθήτρια, τον δάσκαλο της γενικής τάξης που συνευρίσκεται τις περισσότερες ώρες με το μαθητή και τον/την ειδικό παιδαγωγό ο οποίος έχει τις δυνατότητες, τις γνώσεις αλλά και το ηθικό καθήκον να συντονίζει να βοηθά και υποστηρίζει το μαθητή και τον δάσκαλο.

    Ανάλογα με την περίπτωση του μαθητή και λαμβάνοντας υπόψη το φύλο, την ηλικία, την τάξη που παρακολουθεί, τους συμμαθητές και κατά πόσο είναι αποδεκτός από αυτό και τα ενδιαφέροντα του σχεδιάζεται ένα πρόγραμμα με στόχο τη βελτίωση ΑΡΧΙΚΑ της συναισθηματικής κατάστασης του μαθητή με ΔΕΠΥ και  ΤΕΛΙΚΟ στόχο τη βελτίωση του μαθησιακού προφίλ.

  Όπως προαναφέρθηκε το πρόγραμμα που καταρτίζεται είναι εξατομικευμένο και μοναδικό για τον κάθε μαθητή, ωστόσο πάντοτε υπάρχουν γενικές συμβουλές που φροντίζω να δίνω στους δασκάλους της τάξης:

  • Όταν απευθύνουμε το λόγο στο παιδί, φροντίζουμε να το κοιτάζουμε στα μάτια.
    Έχει αποδειχθεί ότι ακόμη πιο αποδοτικό είναι όταν πλησιάζουμε με τη φ υσική μας παρουσία εκεί όπου κάθεται ο μαθητής/μαθήτρια και αμέσως μετά του/της απευθύνουμε το λόγο
  • Δίνουμε σαφείς οδηγίες και εντολές για το τι θέλουμε. Είτε αναφερόμαστε στα μαθήματα και τις εργασίες για το σπίτι, είτε πρόκειται για μία άσκηση στο σχολείο
  • Τροποποιούμε τις μεθόδους διδασκαλίας (χρησιμοποιούμε περισσότερο οπτικοακουστικό υλικό).
    Μειώνουμε την ύλη των ασκήσεων. Π.χ. σε ένα επαναληπτικό τεστ στη γλώσσα, αν περιμένουμε από τους υπόλοιπους μαθητές να κάνουν 5 ασκήσεις, μπορούμε από το μαθητή με ΔΕΠΥ, να ζητήσουμε να συμπληρώσει τις 2 ή τις 3 από τις 5   
  • Καθορίζουμε το διαθέσιμο χρόνο για κάθε δραστηριότητα ή κάθε άσκηση.
    Αυτό μπορεί να ακούγεται πιεστικό αλλά όταν θέτουμε εξ αρχής χρονικό περιθώριο, βοηθούμε το μαθητή να διαχειριστεί καλύτερα το χρόνο και να οργανωθεί
  • Εξασφαλίζουμε το να βιώσει ο μαθητής/-τρια με ΔΕΠΥ την επιτυχία π.χ.  με την καθοδήγηση σε τομείς που δυσκολεύεται 
  • Παρακινούμε λεκτικά και υπενθυμίζουμε στο μαθητή αυτό που του έχει ανατεθεί (π.χ. «μείνε στο στόχο σου»). Φροντίζουμε να το κάνουμε διακριτικά και όχι από απόσταση, έτσι ώστε ο μαθητής να νιώθει ότι γίνεται «στόχος».
  • Αν δούμε ότι ο μαθητής παρρεκλίνει σε μεγάλο ποσοστό από τις οδηγίες που του είχαμε δώσει αρχικά για το πώς να τελειώσει την άσκηση, τον βοηθάμε, υπενθυμίζοντας αυτό που του είχαμε πει αρχικά
  • Όταν προκαλεί με τη συμπεριφορά του ανεπιθύμητες αντιδράσεις, π.χ. σηκώνεται από τη θέση του και αρχίζει να περιφέρεται, μιλάει δυνατά προς τους συμμαθητές του και τους απασχολεί, αγνοούμε αυτές τις αντιδράσεις με σκοπό να αποσβεστούν (όταν είναι ήπιες και δεν διαταράσσουν το πρόγραμμα)
  • Υπενθυμίζουμε προηγούμενες επιτυχημένες προσπάθειες που είχε ο μαθητής γενικά
  • Υπενθυμίζουμε στο μαθητή να τελειώνει μία άσκηση προτού ξεκινήσει την επόμενη
  • Αναγνωρίζουμε την προσπάθεια και την επιβραβεύουμε. Στις μικρές ηλικίες λειτουργεί πολύ καλά το να ξέρει από πριν το παιδί τι επιβράβευση να περιμένει έτσι ώστε να έχει πιο ισχυρό κίνητρο

       Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

 Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

επικοινωνία: despina.avgerinou@gmail.com

 

Δείτε επίσης, πρόσφατα άρθρα σχετικά με τη ΔΕΠΥ

Τι λένε οι γονείς για τα παιδιά με ΔΕΠΥ

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/09/25

                                       Διάσπαση Προσοχής και Υπερκινητικότητα   https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/05/27 

12 πράγματα που οι έφηβοι με ΔΕΠ-Υ θα ήθελα να ξέρουν οι δάσκαλοι τους

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/09/24/