Αρχείο

Ένα σπίτι για τα παιδιά…..»Το σπίτι των παιδιών»

spiti-twn-paidiwn.png

Ένα πολύ ωραίο και συστηματικό πρόγραμμα παρέμβασης για την αντιμετώπιση της επιθετικότητας, είναι αυτό που επινοήθηκε από το Κέντρο Πρόληψης και Προαγωγής της Υγείας, Πυξίδα. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες τα παιδιά καλούνται να αντιμετωπίσουν υποθετικές καταστάσεις και να τις επιλύσουν. Τελικός στόχος διεξαγωγής του προγράμματος είναι η συνεργασία, η αποδοχή και ο περιορισμός/εξάλειψη της επιθετικότητας.

Δείτε εδώ αναλυτικά τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα:

to-spiti-ton-paidiwn

Το πρόγραμμα αυτό μπορεί να διεξαχθεί στο σχολικό χώρο και να συντελέσουν πολλές ειδικότητες για τη διασφάλιση της γενίκευσης του. Επειδή απαρτίζεται από ποικίλες δραστηριότητες απαιτείται περισσότερο συστηματική προετοιμασία από αυτόν που θα επιλέξει να το διεξάγει και λιγότερο αυτοσχεδιασμός. Είναι εύκολα προσαρμόσιμο και ευέλικτο στις ανάγκες της κάθε ομάδας. Επίσης, δε χρειάζεται να εφαρμοστεί σε ομάδες και χώρους όπου υπάρχει έκδηλης βίας αλλά μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά έτσι ώστε να μην προκύψουν τέτοια συμπτώματα στο μέλλον.

Για να μιλήσω λίγο πιο προσωπικά, η πρώτη μου εμπειρία με το περιεχόμενο του προγράμματος ήταν το 2005, όπου συμμετείχα με τη μορφή επιμόρφωσης σε όλα τα στάδια του προγράμματος και μέσα από το role-play διαισθάνθηκα το πόσο δύσκολο είναι τα παιδιά να φτάσουν στην αποδοχή του συνομηλίκου τους αλλά ακόμη δυσκολότερη είναι η κατάσταση του παιδιού που το απορρίπτει η ομάδα του ή που δέχεται βία από αυτήν. Αργότερα σε ένα από τα σχολεία που εργάστηκα χρειάστηκε να συμπεριλάβω τις δραστηριότητες του Προγράμματος προκειμένου να ενσωματώσω ένα κορίτσι με νοητική καθυστέρηση σε μικρο-ομάδα της τάξης του.

Συμβουλές:

  • Ακόμη κι αν νιώθετε ότι δεν υπάρχει ευρύ περιθώριο χρόνου για να το ολοκληρώσετε, το «δέσιμο» των μικρο-ομάδων θα σας πείσει να το συνεχίσετε.
  • Μπείτε και εσείς στο πνεύμα συνεργασίας και αναζητήστε βοήθεια και από άλλες ειδικότητες του χώρου σας. Έτσι θα δώσετε την αίσθηση στα παιδιά ότι οι προσδοκίες και η αντιμετώπιση των καταστάσεων δεν πηγάζουν μόνο από ένα πρόσωπο-εσάς, αλλά από ένα σύνολο.

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

 

Σήμερα ευαισθητοποιούμε όσους δεν ξέρουν!

3-12-2015

Προετοιμάζοντας την παρουσίαση για την 3η Δεκεμβρίου

Διαφορετικότητα μια λέξη πολυσύλλαβη, απλή στην εκφορά και στην κατανόηση της έννοιας της μα τόσο δύσκολη στο να γίνει κομμάτι της συμπεριφοράς μας, μέσα από την Α Π Ο Δ Ο Χ Η.

Για να φτάσεις στο ιδεατό αποτέλεσμα, την Α Π Ο Δ Ο Χ Η, πρέπει να δώσεις ερεθίσματα πολλά και να καταφέρεις να ευαισθητοποιήσεις την καρδιά και το μυαλό ενός ατόμου…

Στο σχολείο όποτε είναι δυνατόν προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό. Ίσως όχι τόσο συχνά, όμως προσπαθούμε…Ο καθένας μέσα από τη δική του ιδιότητα.

Ψάχνοντας φέτος καινούριες ιδέες για το πώς να παρουσιάσουμε στα παιδιά Γενικού Σχολείου, να ένα μικρό δείγμα…δύο τραγούδια που μπορούν να πουν πολλά μέσα από την εικόνα και τους στίχους….

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

3 Δεκεμβρίου

Πλησιάζει η 3η Δεκεμβρίου, που έχει πλέον καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες. Σας υπενθυμίζω, λοιπόν, παλαιότερη ανάρτηση που έχει σχέση με απλά και σύντομα βιωματικά παιχνίδια τα οποία μπορείτε να κάνετε μέσα στην τάξη σας για να «δώσετε» την έννοια της διαφορετικότητας. Μην ξεχνάτε πως αν δεν ξεκινήσουμε τις παρεμβάσεις μας μέσα στην κοινωνία των «φυσιολογικών» η ενσωμάτωση και η αποδοχή είναι δύσκολο να επιτευχθούν.

Η ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να «μπαίνει» (υποθετικά, με τη σκέψη του) κάποιος στη θέση του άλλου και να μπορεί να κατανοεί τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Η Dunn υποστηρίζει ότι τα παιδιά από την πρώτη σχολική ηλικία είναι ικανά να δείξουν την ευαισθησία τους στους άλλους ανθρώπους. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να δοθούν στα παιδιά βιωματικές καταστάσεις μέσα από τις οποίες θα νιώσουν ότι τα ίδια βρίσκονται σε μία άλλη, «διαφορετική» κατάσταση.

   Τα παρακάτω προτεινόμενα παιχνίδια είναι προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας, όπως διατυπώθηκαν από τους φορείς του τομέα Ψυχικής Υγείας.

1.Παιχνίδι ενσυναίσθησης για την έλλειψη της όρασης Παιχνίδι ρόλου για τύφλωση

   Οι στόχοι μέσα από το παιχνίδι είναι: Ενσυναίσθηση, αποδοχή της διαφορετικότητας, έκφραση συναισθημάτων, μετάδοση μηνυμάτων με τη γλώσσα του σώματος.

   Κατά τη διαδικασία του παιχνιδιού δεν μιλά κανείς. Οι μαθητές χωρίζονται σε ζευγάρια. Ο ένας κρατά τα μάτια του κλειστά και ο άλλος τον/την οδηγεί γύρω στην αίθουσα ώστε να μην χτυπήσει οπουδήποτε και να προκαλέσει την έκρηξη του ναρκοπέδιου (το ναρκοπέδιο μπορεί να αναπαρασταθεί με κομμάτια εφημερίδας στο πάτωμα, που έχει τοποθετήσει από πριν ο/η εκπαιδευτικός).  Στη συνέχεια με σήμα του/της εκπαιδευτικού τα παιδιά αλλάζουν ρόλους. Αρκετά παιδιά δυσκολεύονται να κρατούν κλειστά τα μάτια για πολλή ώρα.  Δεν τα πιέζουμε.  Ακολουθεί συζήτηση:

-Πώς αισθανθήκατε ως τυφλός;

-Πώς αισθανθήκατε ως οδηγός;

-Ποιό ήταν το δυσκολότερο για σας;  Γιατί;

– Πώς επικοινωνούσατε αφού δεν ήσασταν ικανοί να μιλήσετε;

-Πώς λάβατε τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν/ην που σας καθοδηγούσε;

-Ήσασταν καλοί ακροατές;

-Ήταν σημαντικό να ακούσετε τη γλώσσα των σωμάτων (αφή), αυτήν που σας οδηγούσε γύρω;

-Τί σημαίνει ακρόαση εδώ;  (η ικανότητα να στραφεί κάποιος απόλυτα και να εστιαστεί σε ένα άλλο πρόσωπο)

2. Παιχνίδι επίλυσης προβλημάτων   παιχνίδια συνεργασίας

    Οι στόχοι αυτού του παιχνιδιού είναι: συνεργασία και ανταγωνισμός, σύγκρουση και διαφοροποίηση, δεξιότητες ζωής σε σχέση με τη διαχείριση των προβλημάτων μέσα από τα δικαιώματα των εμπλεκομένων.

   Οι μαθητές χωρίζονται σε ζευγάρια. Ο/η εκπαιδευτικός τους ζητεί να δραματοποιήσουν και να σκηνοθετήσουν την εξής κατάσταση: «Είστε στην έρημο με ελάχιστο νερό στο παγούρι.  Τί θα σκεφτείτε και πώς θα αντιδράσετε;».

Αφού ολοκληρωθεί η δραματοποίηση, οι μαθητές μπαίνουν σε ομάδες των έξι (ανα τρία ζευγάρια) και συζητούν τις λύσεις που έδωσαν. Ακολουθεί συζήτηση στην ολομέλεια:

-Ήταν εύκολο να αποφασίσετε;

-Υπήρξαν συγκρούσεις; 

παιχνίδι ρόλων      3. Παιχνίδι συνεργασίας

   Οι στόχοι είναι: να εμπιστεύονται τους συμμαθητές και να συνεργάζονται.

    Ο/η εκπαιδευτικός λέει στα παιδιά ότι είναι ώρα για παιχνίδι. Προηγουμένως, έχει απλώσει στο πάτωμα εφημερίδες σε τρεις-τέσσερεις περιοχές (κάθε περιοχή έχει εμβαδό 2-4 τετραγωνικά μέτρα, σχηματίζει δηλαδή μια «σχεδία»). Οι μαθητές χωρίζονται τυχαία σε 3-4 ομάδες, όσες και οι σχεδίες. Είναι καλό να μην γνωρίζουν από πριν οι μαθητές ότι οι εφημερίδες είναι σχεδίες.Ο/η εκπαιδευτικός οδηγεί με θεατρική αφήγηση τους μαθητές να φανταστούν ότι περπατούν κάπου στην Αφρική σε ένα ασφάλτινο δρόμο, έπειτα μπαίνουν  σε χωμάτινο δρόμο, δρόμο με χαλίκια κτλ, αποφεύγουν ένα φίδι, πηδούν ένα ρυάκι, τεντώνονται και μαζεύουν ένα φρούτο, φτάνουν στο ποτάμι, είναι κουρασμένοι, σκέφτονται ότι ένα μπάνιο θα τους κάνει καλό, κολυμπούν, κολυμπούν, ξεχνιούνται και βρίσκονται στη μέση του ποταμού, ευτυχώς βλέπουν τις σχεδίες (εφημερίδες) και ανεβαίνουν όλοι πάνω (η κάθε ομάδα μαζί).  Και το ταξίδι αρχίζει!  Έχει κύμα, σε λίγο το ποτάμι ηρεμεί, κωπηλατούν.  Όμως κάνουν την εμφάνισή τους οι …κροκόδειλοι! Περιτριγυρίζουν τις σχεδίες… Με φωνή δυνατή ο/η εκπαιδευτικός (κροκόδειλος) ορμά και κόβει τα πρώτα κομμάτια από μια σχεδία, μετά από τις άλλες. Οι μαθητές αναγκάζονται να περιοριστούν σε όσο κομμάτι σχεδίας απέμεινε. Πρέπει να σωθούν και να μείνουν όλοι επάνω. Ο/η εκπαιδευτικός-κροκόδειλος συνεχίζει να περιτριγυρίζει και να κόβει κομμάτια από τις σχεδίες… Οι σχεδίες μικραίνουν…Τα παιδιά στριμώχνονται.  Κάποια στιγμή ο κροκόδειλος αρπάζει και ένα πόδι…  Ο/η εκπαιδευτικός κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού δεν σταματά να δίνει εξηγήσεις.  (Μπορεί π.χ μια σχεδία να διαλυθεί, οπότε οι επιβαίνοντες κολυμπούν και ανεβαίνουν σε άλλη σχεδία).  Στο τέλος ακολουθεί συζήτηση, εντυπώσεις από το παιχνίδι. Οι μαθητές περιγράφουν πώς αντέδρασαν σε στιγμές κρίσης και περιγράφουν επεισόδια της ομάδας τους.

 

4. Παιχνίδι για την αποδοχή lemons

  Οι στόχοι του παιχνιδιού είναι: η κατανόηση της σχέσης μεταξύ γενίκευσης και στερεότυπων, αποδοχή της διαφορετικότητας, ενσυναίσθηση.

Θα χρειαστείτε τα εξής υλικά: λεμόνια, μήλα.

Διαδικασία:

α) Ο/η εκπαιδευτικός ζητεί από τα παιδιά να περιγράψουν τα χαρακτηριστικά ενός λεμονιού (κίτρινο, στρογγυλό, πικρό, ξινό κτλ).  Γράφει τις απαντήσεις στον πίνακα.

β) Χωρίζει τα παιδιά σε μικρότερες ομάδες και δίνει στην καθεμιά από ένα λεμόνι.  Τους ζητεί να γνωρίσουν το λεμόνι τους εξετάζοντάς το, παρατηρώντας όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Τους λέει να μην σημαδέψουν ή παραμορφώσουν το λεμόνι τους με οποιοδήποτε τρόπο. Μπορούν να δώσουν στο λεμόνι τους ένα όνομα, να δημιουργήσουν μια ιστορία, να αρχίσουν να το προσωποποιούν, σαν να είχε προσωπικότητα.

γ) Ένα παιδί από κάθε ομάδα μιλά στην ολομέλεια για το λεμόνι της ομάδας του και τους λέει την ιστορία του.

δ) Ο/η εκπαιδευτικός βάζει όλα τα λεμόνια στο κέντρο του κύκλου και τα ανακατεύει. Ζητεί από κάποιο παιδί να έρθει να αναγνωρίσει και να πάρει το λεμόνι της δικής του ομάδας  (αναμένεται ότι μετά τη δουλειά που έγινε, θα του είναι εύκολο).

ε) Τα παιδιά βάζουν και πάλι όλα τα λεμόνια στο κέντρο του κύκλου.Ο/η εκπαιδευτικός φέρνει δίπλα τους ένα κόκκινο μήλο.  Ρωτά τα παιδιά αν αυτό το νέο φρούτο χωράει σε αυτό τολεμονόκοσμο.

Θέματα για τη συζήτηση

-Γιατί ήταν τόσο εύκολο να αναγνωρίσετε το λεμόνι σας;

-Είχατε ποτέ ιδέες/γνώμη για κάποιο πρόσωπο που δεν ίσχυαν πια όταν τον/την γνωρίσατε;

-Είχε ποτέ κανείς ιδέες/γνώμη για σας που τις εγκατέλειψε όταν σας γνώρισε;

-Γιατί τα στερεότυπα είναι επικίνδυνα;

-Υπήρξατε ποτέ το άλλο φρούτο σε ένα λεμονόκοσμο;  Πώς το χειριστήκατε;

Ονόματα συγγραφέων των 4 παιχνιδιών: Νικολαΐδης Νίκος, Χρυσοστόμου  Ανδριανή

Φορέας υλοποίησης: Υπουργείο Παιδείας

Σύντομα και νέα ανάρτηση με τις δράσεις που προτάθηκαν φέτος στο δικό μου σχολείο.

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Παίζουμε και γράφουμε

Η Χ. παρακολουθεί το Τμήμα Ένταξης για τρίτη σχολική χρονιά. Έχει καλό προφορικό λόγο και λεξιλόγιο. Δυσκολεύεται όμως στην περιγραφή γεγονότων. Δεν πετυχαίνει πάντα, να βάλει δηλαδή στη σωστή σειρά τις πληροφορίες και να τις διηγηθεί. Επίσης, ακόμη πιο έντονη είναι αυτή η δυσκολία στο γραπτό λόγο.  Τι κάνω, λοιπόν, συστηματικά, μαζί της για να ενισχύσω αυτούς τους δύο τομείς; Στην αρχή της ώρας, διαλέγουμε ανάμεσα σε δύο ή 3 επιλογές τι θα ήθελε να κάνει, π.χ. κατασκευή, παιχνίδι ή κηπουρική.

1    Έπειτα, σε κάθε βήμα της δραστηριότητας, βγάζω φωτογραφίες τη Χ. Όταν ολοκληρώσουμε της θυμίζω βήμα-βήμα τι έχουμε κάνει και της ζητώ να διαλέξει κάθε φορά την αντίστοιχη φωτογραφία.  Αφού έχουμε χρησιμοποιήσει όλες τις φωτογραφίες και τις έχουμε βάλει σε σειρά, την προτρέπω να πει μόνη της την ιστορία.

maria2

maria3

Στην επόμενη διδακτική ώρα έχοντας ως «οδηγό» τις φωτογραφίες, κάναμε το ίδιο στο γραπτό λόγο και ιδού το αποτέλεσμα.

 

 

maria5

maria6

Με αυτό τον τρόπου ενισχύεται η μνήμη, δομείται καλύτερα η σκέψη και η εκφορά του λόγου και εμπλουτίζεται σε έκταση και περιεχόμενο ο γραπτός λόγος. Για την Χ. είναι «ιδιαίτερα διασκεδαστικό»-όπως λέει η ίδια γιατί φτιάχνει ιστορίες που μιλάνε για τον εαυτό της. Για να έχουμε ένα σταθερό αποτέλεσμα πρέπει η δραστηριότητα να έχει συστηματική βάση.

                                        Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

 

Δραστηριότητα για αριθμούς

αντιστοίχιση  Μία κατασκευή-δραστηριότητα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με δύο τρόπους:

  •  αντιστοίχιση ποσότητας με αριθμό («μετράω τόσα ξυλάκια-όσα λέει ο αριθμός»)
  •  ομαδοποίηση αθροισμάτων ανά αριθμό («ποιοι αριθμοί όταν ενωθούν φτιάχνουν το 8;»)

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

                                                                                despina.avgerinou@gmail.com

Ιδέες για εναλλακτική μάθηση

κλάσματα

Στη διδασκαλία των κλασμάτων σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες οι εκπαιδευτικοί της γενικής τάξης, συχνά, δυσκολεύονται να μεταδώσουν τις έννοιες του κλάσματος και να βοηθήσουν το μαθητή να αντιληφθεί την ποσότητα που αντιπροσωπεύει το κλάσμα. Προσωπικά, στο Τμήμα Ένταξης χρησιμοποιώ πλαστικοποιημένα χάρτινα κομάτια-σε σχήμα κύκλλου, κομμένα στα 2, 4,8. Μία πιο γρήγορη λύση από τις κατασκευές με χαρτόνι, είναι ένας τέτοιος πίνακας αναφοράς, όπου άμεσα διαχωρίζονται τα μεγέθη ως προς το μέγεθος αλλά και η διαφορά στα χρώματα-όπως βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία, ενισχύει ακόμη περισσότερο την αντίληψη.

μαγνητογράμματα

Μία άλλη δραστηριότητα/πρόταση είναι αυτή της διπλανής φωτογραφίας. Μπορεί να αφορά την ανάγνωση ή τη γραφή ή/και να χρησιμοποιηθεί για ένα συνδυασμό και των δύο. Πολύ ωραία ιδέα για τρεις, κυρίως, λόγους:

  1. το μαγνητικό γράμμα είναι διαφορετικού μεγέθους και υφής από αυτά που έχουν γραφτεί με το χέρι
  2.  το μαγνητικό γράμμα έχει άλλο χρώμα
  3. η δραστηριότητα έχει παιγνιώδες χαρακτήρα και δελεάζει το μαθητή να ασχοληθεί, περισσότερο από το συμβατικό τρόπο με μολύβι και τετράδιο

Αυτές και πολλές άλλες ιδέες στο «Θέλω να γίνω Σούπερμαν» του Facebook.

Πατήστε εδώ (https://www.facebook.com/eidikiagwgi) για να επισκεφτείτε τη σελίδα!

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com