Tag Archive | εκπαίδευση

Τα βιβλία για τα «πρωτάκια» σας!

Α δημοτικούΓια όσες μανούλες και γονείς έχουν άγχος ή περιέργεια να δουν πώς είναι τα βιβλία που θα παραλάβουν σε λίγες ημέρες οι μαθητές της Α’ Δημοτικού, μπορείτε να τα δείτε εδώ, σε ψηφιακή μορφή.

Κατά τη γνώμη μου είναι πολύ πιο «ελκυστικά» σε σύγκριση με τα βιβλία που είχαμε εμείς, όλοι ως μαθητές αλλά εμπεριέχουν πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις από το μαθητή. Ειδικά όσων αφορά στο βιβλίο των μαθηματικών και την ύλη που πρέπει να διδαχθεί.

Αφήστε τον εκπαιδευτικό να σας καθοδηγήσει στον τρόπο μελέτης και συνεργασίας με το παιδί για να αξιοποιηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα το δυναμικό του κάθε μαθητή και να διασφαλιστεί η καλή διάθεση του.

Μην ντραπείτε να δείξετε ότι δεν ξέρετε τον τρόπο που πρέπει να διαβάσετε με το παιδί σας και μην κάνετε ακραίους πειραματισμούς κυρίως όσον αφορά στη διαχείριση της συμπεριφοράς του παιδιού σας. Ζητήστε βοήθεια από το κατάλληλο πρόσωπο που πρωτίστως είναι ο εκπαιδευτικός της τάξης.

(πηγή για τα βιβλία: http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/)

 Μαθηματικά

 

 

 

Γλώσσα

Εξώφυλλα α τεύχος, β τεύχος
α τεύχος σελίδες 1-43, 44-84,

β τεύχος σελίδες 1-43, 44-88

  πρώτο τεύχος (εξώφυλλο, σελίδες 1-40, 41-60, 61-65, 66-70, 71-80),
δεύτερο τεύχος (εξώφυλλο, σελίδες 1-12, 13-25, 26-41, 42-50, 51-68, 69-84)

Ψυχολόγοι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση και την ειδική αγωγή: Ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό!

«Ψυχολόγοι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση και την  ειδική αγωγή: Ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό!

19/9/2013

Εξοχότατε κ. Πρωθυπουργέ Εξοχότατε κύριε Αντιπρόεδρε  της Κυβέρνησης,

Παίρνουμε το θάρρος να απευθυνθούμε απευθείας σε σας, διότι στο Υπουργείο Παιδείας, δυστυχώς, όπως θα φανεί  με όσα θα αναφέρουμε πιο κάτω, φαίνεται ότι η κατρακύλα δεν  έχει τελειωμό στον αναχρονισμό και τις  ανορθολογικές πρακτικές που επιδεινώνουν τις συνθήκες  εκπαίδευσης, αλλά και που υποσκάπτουν τη νομιμότητα και  ματαιώνουν τις διαδικασίες της Δημοκρατίας σε θέματα της  εκπαίδευσης.

Φέτος πολλά σχολεία, σε αντίθεση με όσα ο Υπουργός  και ο Υφυπουργός διαβεβαίωναν με  δηλώσεις στη Βουλή και στα ΜΜΕ, είναι  ακόμη πραγματικά κλειστά. Επί πλέον πιο γενικά, ακόμη και τα  σχολεία που έχουν «αίθουσες, εκπαιδευτικούς και βιβλία», με  όρους καλής πρακτικής είναι ψυχολογικά – παιδαγωγικά  κλειστά, επειδή ουσιαστικοί παράγοντες της  εκπαίδευσης παραγνωρίζονται και οι πρακτικές σχεδιασμού και  διοίκησης της στελέχωσης των σχολείων δημιουργούν ανασφάλεια  στους εργαζομένους και επιδεινώνουν το σχολικό  κλίμα.

Τα προβλήματα ιδιαίτερα στην  εκπαίδευση και ειδική αγωγή των μαθητών με αναπηρία δηλ

των πιο ευάλωτων στην κρίση δεν είναι μόνο τα  εμπόδια όπως η ακατάλληλη υποδομή, η έλλειψη βιβλίων, η έλλειψη ενιαίου  σχεδιασμού προγράμματος για όλους τους μαθητές χωρίς διακρίσεις και οι αλλαγές, που δεν περιλαμβάνουν τα παιδιά με σοβαρές αναπηρίες, και που το σχολείο του  Υπουργείου παιδείας συνεχίζει, «για το καλό τους!!»  να  αποκλείει από την εκπαίδευση.

Το ζήτημα της σχολικής ψυχολογικής  υποστήριξης είναι χρόνιο στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα  και μπορεί να θεωρείται από ορισμένους μια παρωνυχίδα μπροστά στα σοβαρά  δραματικά προβλήματα που ζει σήμερα η χώρα. Αλλά η σημασία της  επιστημονικής ψυχολογίας και των εφαρμογών της στον τομέα της εκπαίδευσης έχει  αναγνωριστεί  σε όλα τα αναπτυγμένα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα και  έχουν όλο τον 20ο αιώνα, με υποστήριξη της Ουνέσκο, αναπτυχτεί καλές  πρακτικές  οργάνωσης και προγράμματα σχολικής ψυχολογικής υποστήριξης των  σχολείων και γενικά ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης, ως  συντελεστή της οικονομικής ανάπτυξης και αντιμετώπισης κοινωνικών προβλημάτων. Η  ανάπτυξη της πηγάζει από προβλήματα  όχι μόνο σε ορισμένους μαθητές αλλά  θεωρείται εγγενής σε όλο  το εκπαιδευτικό ζήτημα και το  εκπαιδευτικό έργο με όρους ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Στην Ελλάδα, έχει νομοθετικά κατοχυρωθεί στην ειδική αγωγή  και εκπαίδευση ο ισότιμος διακριτός ρόλος των Ψυχολόγων μαζί με όλους τους  κλάδους του εδικού εκπαιδευτικού προσωπικού ΕΕΠ και στην γενική εκπαίδευση  ανακοινώθηκε η πρόσληψη

σε μεγάλη κλίμακα ψυχολόγων.

Όμως, οι μέχρι σήμερα ενέργειες και οι πρακτικές εμπλοκής  των ψυχολόγων στην εκπαίδευση είναι σε  αντίθεση με τα διεθνή πρότυπα παροχής ειδικευμένης υποστήριξης και με όσα Ψυχολόγοι  με μεταπτυχιακά ή και διδακτορικά και προϋπηρεσία στην εκπαίδευση  επεσήμαναν στον  Υπουργό Παιδείας (επιστολές αριθ. Πρωτ. 4929/2012, 9370/8-8-2013 Γραφείο Υπουργού)

Επιπλέον, χθες, την ώρα που  εσείς, σε διάγγελμά από το Μέγαρο Μαξίμου δεσμευτήκατε για αγώνα  εναντίον όσων «υποσκάπτουν τα θεμέλια της χώρας που  γέννησε τη Δημοκρατία!»», σύμφωνα με καθοδηγούμενες πληροφορίες που  δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο, «Μετά από πυρετώδεις συσκέψεις της ηγεσίας του  Υπουργείου Παιδείας» με θέμα την εξεύρεση λύσης, ώστε να καλυφθούν τα κενά των  δομών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης των μαθητών με αναπηρία, πήραν αποφάσεις  που ανατρέπουν την φιλοσοφία νόμων που ψηφίστηκαν πρόσφατα από τη Βουλή, πριν  ακόμη στεγνώσει το μελάνι της Βουλής! Επί πλέον εκδήλωσαν στο ζενίθ τις  αναχρονιστικές αντιλήψεις για την θέση του ψυχολόγου στην εκπαίδευση, με την  εύκολη μετακίνηση από τον  ορθολογισμό του θεσμού που ψήφισε η Βουλή στον  ανορθολογισμό στην εφαρμογή, και εμπέδωσαν τις πρακτικές που περιφρονούν το  ανθρώπινο δυναμικό, υποσκάπτουν την δημοκρατία και τη νομιμότητα και αδιαφορούν  για το συμφέρον

των παιδιών και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας για το  ανθρώπινο δικαίωμα της εκπαίδευσης:

Αποφασίστηκε λοιπόν  ότι η στελέχωση των Ε.Δ.Ε.Α.Υ  δεν υφίσταται πλέον ως ξεχωριστό Πρόγραμμα και παραγνωρίζεται ότι για την  υλοποίηση του,  όπως ψηφίστηκε από τη Βουλή και προβλέπεται από το ειδικό  πρόγραμμα ΕΣΠΑ, απαιτείται ειδικό προσωπικό με υψηλά ειδικά προσόντα, με  επιπρόσθετη  επιμόρφωση στον νέο ρόλο και ειδική οργάνωση υποστήριξης για  τουλάχιστον μια διετία για να είναι δυνατό να έχει αποτελέσματα.

Η στελέχωση της καινοτομίας στην οργάνωση της εκπαίδευσης  και όλων των δομών της ειδικής αγωγής θα γίνει βασικά, όπως αποφάσισαν, με άλλη  διαδικασία από τον ΟΑΕΔ σε συνδυασμό με πρόγραμμα για μακροχρόνιους άνεργους και «κοινωφελούς εργασίας». Αντικαθιστούν πρόγραμμα στελέχωσης πάγιων ή βασικών  αναγκών της εκπαίδευσης με πρόγραμμα έκτακτων αναγκών χαμηλού κόστους.    Βασικός στόχος πρακτικά δεν θα είναι ο νέος θεσμός στην εκπαίδευση  αλλά η εμπειρία πρακτικής άσκησης με εργασία για λίγους μήνες, χωρίς  προσανατολισμό συνέχισης στα επόμενα χρόνια.

Αδίστακτα ασκούν την ανισότητα στην μεταχείριση του  διδακτικού προσωπικού και των κλάδων ΕΕΠ και παραβιάζουν το νόμο για την ισότιμη  συμμετοχή στην εκπαίδευση με τους ίδιους όρους. Οι μεν θα είναι από το  πρόγραμμα  αναπληρωτών της εκπαίδευσης με κανονική αμοιβή και οι δε θα  είναι από πρόγραμμα άλλου  φορέα για κοινωφελή εργασία!

Παραγνωρίζεται ότι ο ψυχολόγος από τη φύση του έργου του  έχει ιδιαιτερότητες στην άσκηση του επαγγέλματος του στο σχολείο και δεν μπορεί  να παρέμβει αποτελεσματικά σαν επισκέπτης για λίγους μήνες. Για αυτό η  πρακτική άσκηση  για να έχει νόημα και να μην είναι επιζήμια γίνεται μόνο  σε οργανωμένες ψυχολογικές

υπηρεσίες, υπό την επίβλεψη έμπειρου ψυχολόγου.  Επί  πλέον, ο ψυχολόγος δεοντολογικά αρνείται να αναλάβει ευθύνη προσφοράς έργου όταν  δεν υπάρχουν οι χρονικές προϋποθέσεις για αποτελεσματική παρέμβαση.

Με την απόφαση λοιπόν η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας  ανατρέπει κάθε έννοια καλής πρακτικής και στρεβλώνει προγράμματα όπως η «κοινωφελής εργασία» και  η στελέχωση των σχολείων από ψυχολόγους που πολύ  χρειάζονται σήμερα αν οργανωθούν σωστά.

Συγχρόνως ακυρώνει διαδικασίες οργάνωσης και προετοιμασίας  του ΕΣΠΑ, μηδενίζει το έργο που έγινε και υποχρεώνουν σε νέα ταλαιπωρία τους  υποψηφίους για αίτηση στον ΟΑΕΔ.

Στην ουσία τους είναι επιλογές που ξοδεύουν εργατοώρες  άναρχα με προχειρότητα και χωρίς εστίαση στις ανάγκες,  αντανακλούν άγνοια  αν όχι αδιαφορία για τις ανάγκες και προσωπικές απόψεις και ευκαιριακούς  αυτοσχεδιασμούς μη ψυχολόγων ατόμων του Υπουργείου, παραβιάζουν τη χρηστή  διοίκηση, το δημόσιο συμφέρον, τον σεβασμό των νόμων και τελικά τα ανθρώπινα  δικαιωμάτων των παιδιών.

Όμως, επιστέγασμα όλων αυτών, πέραν από τη σπατάλη πόρων, και την  ουσιαστικά υποβάθμιση και ακύρωση  του ρόλου των ψυχολόγων  στην εκπαίδευση, το Υπουργείο και ο ίδιος ο Υπουργός που μέχρι σήμερα δεν  αντέδρασε στα υπομνήματα  μας,  αναπαράγει και προωθεί  πρωτοφανείς, αναχρονιστικές, μεσαιωνικά ανορθολογικές αντιλήψεις για τη  ψυχολογία και τον ψυχολόγο. Με τη συγκρότηση του ΔΣ του  ΔΟΑΤΑΠ, με δημιουργική παγκόσμια πρωτοτυπία εφεύρε επιστημονικό

πεδίο «θεολογίας – ψυχολογίας». Συνταυτίζει την  επιστήμη της Ψυχολογίας με τη Θεολογία  και με την πρόσφατη απόφαση  για το ΔΣ αντικατέστησε τον ψυχολόγο από θεολόγο και έτσι ανέθεσε σε θεολόγους  την πιστοποίηση σπουδών που δίνουν επαγγελματικά δικαιώματα στους ψυχολόγους …..

Κύριε Πρωθυπουργέ, Δώστε λύση άμεσα!

Αυτές οι αντιλήψεις και πρακτικές δεν αφορούν μόνο τον  Ψυχολόγο αλλά τις βάσεις της εκπαίδευσης και γενικά τον επικίνδυνο ανορθολογισμό  στην αντιμετώπιση των προβλημάτων στην ελληνική κοινωνία. Αποτελούν τις  αιτίες  των πολιτικών που γεννούν και τροφοδοτούν τον θυμό και την  αγανάκτηση και δυσκολεύουν την  εμπέδωση της εμπιστοσύνης των πολιτών  έναντι του κράτους.»

«Ένωση Σχολικών Ψυχολόγων Ελλάδας

Για την επιτροπή  Κρήτης

Βογιατζή Ελευθερία»

πηγή: www.alfavita.gr

 

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Μία από τις φιλοσοφίες μου!

paidia                                             πηγή φωτογραφίας: https://www.facebook.com/?ref=tn_tnmn#!/Ipaideia

   Το έχω ως μία από τις βασικές αρχές στη δουλειά μου και πάντοτε «καρφιτσωμένο» στο μυαλό μου όταν σχεδιάζω  τα εκπαιδευτικά προγράμματα παρέμβασης των παιδιών…Χωρίς συναίσθημα, χωρίς να δώσεις…δε γίνεται τίποτα. Η επιτυχία σε όλους τους τομείς επέρχεται μόνο αν καταφέρεις να κερδίσεις  την εμπιστοσύνη της κάθε παιδικής ψυχής και από εκεί ξεκινήσει το «ταξίδι».

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

20 Νοέμβρη-Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού

 

   «Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Έως σήμερα έχει επικυρωθεί από 193 χώρες, ενώ δεν την έχουν επικυρώσει δύο. Η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992.» (www.unicef.gr)

   Η Σύμβαση αποτελείται από 54 άρθρα. Στα άρθρα 1 έως και 41 περιλαμβάνονται προβλέψεις γύρω από τους βασικούς τομείς της Επιβίωσης, της Ανάπτυξης, της Προστασίας και της συμμετοχής. Στα άρθρα 42 έως και 45 προσδιορίζεται ο ελεγκτικός μηχανισμός εφαρμογής της Σύμβασης. Στά άρθρα 46 έως και 54 προβλέπονται οι τροποιποιήσεις στα άρθρα της Σύμβασης.

   Όλα τα άρθρα έχουν διαχρονική αξία. Σας παραθέτω τα άρθρα που σχετίζονται με τα Δικαιώματα του παιδιού σχετικά με την εκπαίδευση!

   Άρθρο 28
1. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουν το δικαίωμα του παιδιού στην εκπαίδευση και, ιδιαίτερα, για να επιτευχθεί η άσκηση του δικαιώματος αυτού προοδευτικά και στη βάση της ισότητας των ευκαιριών:

α) Καθιστούν τη στοιχειώδη εκπαίδευση υποχρεωτική και δωρεάν για όλους.

β) Ενθαρρύνουν την ανάπτυξη διάφορων μορφών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τόσο γενικής όσο και επαγγελματικής, τις καθιστούν ανοιχτές και προσιτές σε κάθε παιδί, και παίρνουν κατάλληλα μέτρα, όπως η θέσπιση της δωρεάν εκπαίδευσης και της προσφοράς χρηματικής βοήθειας σε περίπτωση ανάγκης.

γ) Εξασφαλίζουν σε όλους την πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία με όλα τα κατάλληλα μέσα, σε συνάρτηση με τις ικανότητες του καθενός.

δ) Καθιστούν ανοιχτές και προσιτές σε κάθε παιδί τη σχολική και την επαγγελματική ενημέρωση και τον προσανατολισμό.

ε) Παίρνουν μέτρα για να ενθαρρύνουν την τακτική σχολική φοίτηση και τη μείωση του ποσοστού εγκατάλειψης των σχολικών σπουδών.

2. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή της σχολικής πειθαρχίας με τρόπο που να ταιριάζει στην αξιοπρέπεια του παιδιού ως ανθρώπινου όντος, και σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση.

3. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη προάγουν και ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία στον τομέα της παιδείας, με σκοπό να συμβάλλουν κυρίως στην εξάλειψη της άγνοιας και του αναλφαβητισμού στον κόσμο και να διευκολύνουν την πρόσβαση στις επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις και στις σύγχρονες εκπαιδευτικές μεθόδους. Για το σκοπό αυτόν, λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη οι ανάγκες των υπό ανάπτυξη χώρων.

 

   Άρθρο 29
1. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη συμφωνούν ότι η εκπαίδευση του παιδιού πρέπει να αποσκοπεί:

α) Στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και στην πληρέστερη δυνατή ανάπτυξη των χαρισμάτων του και των σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων του.

β) Στην ανάπτυξη του σεβασμού για τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιώδες ελευθερίες και για τις αρχές που καθιερώνονται στο Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

γ) Στην ανάπτυξη του σεβασμού για τους γονείς του παιδιού, την ταυτότητά του, τη γλώσσα του και τις πολιτιστικές του αξίες, καθώς και του σεβασμού του για τις εθνικές αξίες της χώρας στην οποία ζει, της χώρας από την οποία μπορεί να κατάγεται και για τους πολιτισμούς που διαφέρουν από το δικό του.

δ) Στην προετοιμασία του παιδιού για μια υπεύθυνη ζωή σε μια ελεύθερη κοινωνία μέσα σε πνεύμα κατανόησης, ειρήνης, ανοχής, ισότητας των φύλων και φιλίας ανάμεσα σε όλους τους λαούς και τις εθνικιστικές, εθνικές και θρησκευτικές ομάδες και στα πρόσωπα αυτόχθονης καταγωγής.

ε) Στην ανάπτυξη του σεβασμού για το φυσικό περιβάλλον.

2. Καμία διάταξη του παρόντος άρθρου ή του άρθρου 28 δεν μπορεί να ερμηνευτεί με τρόπο που να θίγει την ελευθερία των φυσικών ή νομικών προσώπων για τη δημιουργία και τη διεύθυνση εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, υπό τον όρο ότι θα τηρούνται οι εκφρασμένες στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου αρχές και ότι η παρεχόμενη στα ιδρύματα αυτά εκπαίδευση θα είναι σύμφωνη με τις ελάχιστες προδιαγραφές που θα έχει ορίσει το Κράτος.

 (πηγή:www.unicef.gr)

Υ. Γ. Σας προτρέπω να διαβάσετε όλες τις παραγράφους!

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Μαθησιακές δυσκολίες και ΌΧΙ τεμπελιά.

                               Μύθοι και αλήθειες

    

Ο μύθος  για  τα  παιδιά  που  δεν  θέλουν   να   γράφουν  και  να  διαβάζουν  είναι   ξεπερασμένος. Ποιο  παιδί  στη  σημερινή  εποχή  δε  θέλει  να  μάθει  να  χειρίζεται  ένα  τόσο  σημαντικό  μέσο   επικοινωνίας  όπως  είναι  η  γραφή  και  η  ανάγνωση;

Μερικοί  μαθητές  είναι  αναγκασμένοι   να  κάθονται   πάνω  από  ένα  τετράδιο μισοάδειο ή  μουντζουρωμένο αναρωτώμενοι  γιατί  δεν  μπορούν   να  γράψουν  όπως  οι  συμμαθητές  τους. Δεν  αισθάνονται  υπερήφανοι  και  συχνά  δεν  καταβάλουν  την  απαιτούμενη  προσπάθεια, γιατί  εκ  των  προτέρων  γνωρίζουν  ότι  δεν  θα  τα  καταφέρουν. Οι  παρατηρήσεις  της  δασκάλας, αλλά  και οι  φωνές  και  οι  τσακωμοί  στο  σπίτι  δεν  καταφέρνουν  να  δώσουν  λύση  στο  πρόβλημα. Είναι  η  ώρα   που οι γονείς ή ο δάσκαλος θα  πρέπει  να ψάξουν βαθύτερα τα αίτια αυτής της συμπεριφοράς και να  αναρωτηθούν  μήπως  το παιδί δεν έχει τεμπελιά αλλά έχει μαθησιακές δυσκολίες;

Τα τελευταία χρόνια μία μεγάλη μερίδα μαθητών χαρακτηρίζεται επίσημα ή ανεπίσημα ότι αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες. Η κατάσταση αυτή προβληματίζει ειδικούς και γονείς αλλά οπωσδήποτε τις σημαντικότερες επιπτώσεις δέχονται τα ίδια τα παιδιά.

Ο σύνηθες ορισμός για τις μαθησιακές δυσκολίες είναι αυτός που αναφέρεται στην ανομοιογενή ομάδα διαταραχών που εκδηλώνονται με δυσκολίες στη συγκράτηση πληροφοριών και την αφομοίωση της γνώσης καθώς και την αναπαραγωγή της γνώσης μέσα από την ομιλία ή το γραπτό λόγο. Οι διαταραχές επίσης, σχετίζονται με την ανάγνωση, το συλλογισμό ή/και τις μαθηματικές ικανότητες. Είναι εγγενείς στο άτομο και οφείλονται σε δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος (Πολυχρονοπούλου 2000). Απαραίτητη προϋπόθεση για να χαρακτηριστεί ένα άτομο ότι αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες είναι η ύπαρξη φυσιολογικού δείκτη νοημοσύνης.

Άλλα συναφή χαρακτηριστικά που εκδηλώνονται στα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες είναι τα εξής:

  • Δυσκολίες στην απομνημόνευση

I.    Ονομάτων (από πρόσωπα, αντικείμενα, πόλεις)

II.    Ακολουθιών (π.χ. ημέρες, μήνες, εποχές)

III.    Να θυμάται μία σειρά από οδηγίες και να τις ακολουθήσει

  • Προβλήματα στον οπτικο-κινητικό συντονισμό (κράτημα μολυβιού)
  • Προβλήματα στη χωροταξική αντίληψη (π.χ. διάκριση δεξί-αριστερό)
  • Αδυναμία διαχείρισης τόσο του οριοθετημένου χρόνου (ανάθεση μιας εργασίας) όσο και του ελεύθερου χρόνου
  • Παρορμητικότητα
  • Δυσκολίες στη συγκέντρωση της προσοχής για μεγάλο χρονικό διάστημα
  • Περιορισμένη αναγνωστική ικανότητα
  • Περιορισμένη αναγνωστική κατανόηση και απόδοση του νοήματος
  • Κατά το γραπτό λόγο:   Παραλείψεις γραμμάτων στο μέσο ή στο τέλος της λέξης
  • Συγχυση φωνημάτων τα οποία μοιάζουν ακουστικά (π.χ. /φ/-/θ/, /δ/-/β/ και άλλα)
  • Λάθη στην αντιγραφή
  • Μειωμένος ρυθμός
  • Σύγχυση των μαθηματικών συμβόλων
  • Δυσκολίες στην απομνημόνευση της προπαίδειας

Όλα τα παραπάνω έχουν ως συνέπεια να μειώνεται η ενασχόληση με τα σχολικά μαθήματα και ο μαθητής να οδηγείται σταδιακά, στην παραίτηση ή ακόμη και στην κοινωνική απόσυρση. Υπάρχουν μαθητές που δε θέλουν να πάνε στο σχολείο, προφασιζόμενοι αρρώστια προκειμένου να αποφύγουν την πιθανή εξέταση. Μία άλλη πιθανή συνέπεια είναι η εκδήλωση επιθετικότητας από την πλευρά του παιδιού. Σε μερικές περιπτώσεις, το παιδί νιώθοντας ανίσχυρο από την επαναλαμβανόμενη βίωση επιτυχιών, γίνεται επιθετικό προκειμένου να τονώσει την αυτοπεποίθηση του και να προσελκύσει τα βλέμματα των συμμαθητών του αποδεικνύοντας ότι υπάρχει κάτι στο οποίο μπορεί να είναι και το ίδιο «επιτυχημένο».

Αν και πλέον, είναι διαθέσιμη μία μεγάλη γκάμα πληροφοριών γύρω από το θέμα, ωστόσο υπάρχουν έννοιες που συγχέονται ή παραποιούνται. Οι πιο συχνοί μύθοι είναι οι εξής:

«Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες έχουν      χαμηλό δείκτη νοημοσύνης».

Συχνά, παρατηρείται μία σύγχυση ανάμεσα στους όρους μαθησιακή δυσκολία και νοητική καθυστέρηση. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω στον ορισμό, αυτό που ισχύει είναι το εξής: Για να χαρακτηριστεί κάποιος ως άτομο με μαθησιακές δυσκολίες πρέπει υποχρεωτικά να έχει φυσιολογική νοημοσύνη. Δηλαδή να έχει κανονικό ή υψηλό δείκτη νοημοσύνης.

«Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες δε μπορούν να μάθουν».

  Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες μπορούν να μάθουν, απλά χρειάζονται εναλλακτικές μεθόδους διδασκαλίας για να βοηθηθούν.

«Μαθησιακές δυσκολίες είναι η δυσλεξία».

    Η δυσλεξία εντάσσεται στις μαθησιακές δυσκολίες όμως οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται. Η αιτιολογία για τη δυσλεξία και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα διαφέρουν από αυτά που συναντάμε στις μαθησιακές δυσκολίες.

«Οι μαθησιακές δυσκολίες θεραπεύονται».

Οι μαθησιακές δυσκολίες δεν έχουν παροδικό χαρακτήρα. Αποτελούν διαρκή και μόνιμη κατάσταση, μέσα στην οποία το άτομο μαθαίνει να ζει και χρησιμοποιώντας ειδικούς χειρισμούς να αποφεύγει τις τυχόν δυσκολίες που προκύπτουν από αυτή την κατάσταση.

Πηγές:      www.wikipedia.gr

Πολυχρονοπούλου (2000), Μαθησιακές Δυσκολίες και  Εκπαιδευτική  πράξη, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

επικοινωνία: despina.avgerinou@gmail.com