Tag Archive | συναισθηματική ανωριμότητα

Θεσσαλονίκη, Μάρτιος: Σεμινάριο για τον Αυτισμό

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

(πηγή:Αναστασία Βαρσαμοπούλου)

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

 

Advertisements

Το να μην μπορείς να μιλήσεις δεν είναι το ίδιο με το να μην έχεις τίποτα να πεις!

αυτισμός

                        Ο αυτισμός ως διάγνωση δεν αποκλείει το ίδιο το άτομο από την επικοινωνία

                                                                                                                 με τους άλλους ανθρώπους.

                               Η  απόρριψη των άλλων ανθρώπων το κάνει!

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

[youtube http://youtu.be/zXnrl1ZYk9w]

Η ζωή της Temple Grandin

  Η Dr. Grandin δεν μιλούσε μέχρι την ηλικία των 3 ½ ετών. Επικοινωνούσε μόνο με κραυγές και ελάχιστη βλεμματική επαφή. Το 1950, διαγνώστηκε με αυτισμό και προτάθηκε στους γονείς της ο εγκλεισμός της σε Ίδρυμα, με την αιτιολόγηση ότι το παιδί τους δεν θα μπορούσε ποτέ να επικοινωνήσει όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι.

  Οι γονείς της, όμως, δεν το δέχθηκαν αυτό. Η μητέρα της ασχολήθηκε με το να βρει ένα σχολείο κατάλληλο για την ίδια και πάλεψε ενάντια στην άγνοια και τη σκληρότητα με την οποία αντιμετώπιζαν την κόρη της.

  Αν και στα σχολικά της χρόνια οι περισσότεροι αντιλαμβάνονταν την Temple ως “περίεργη”, τελικά βρέθηκε ένας μέντορας που αναγνώρισε τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητες της και την υποστήριζε σε όλες της τις προσπάθειες.

  Η μεγάλη της αγάπη ήταν τα άλογα. Αυτά ζωγράφιζε συνέχεια και ήταν τα μόνα που κατάφερναν να την ηρεμήσουν όταν είχε εκρήξεις θυμού.

  Η Dr. Grandin αξιοποίησε το ταλέντο της μετατρέποντας το σε μία επιτυχημένη καριέρα ως σχεδιάστρια εξοπλισμού εκτροφής των βοοειδών. Είναι μία από τους λίγους, παγκοσμίως. Με το δικό της σύστημα εκτροφής, τρέφονται περισσότερα από τα μισά βοοειδή όλων των Ή.Π.Α. Συγχρόνως, δίνει συμβουλές σε εταιρείες όπως οι Burger King, McDonald’s, Swift, και άλλες που στην Αμερική θεωρούνται από τις μεγαλύτερες στο χώρο των κρεάτων.

  Επίσης, είναι ανερχόμενη συγγραφές και ομιλήτρια στα θέματα του αυτισμού. “Έχω διαβάσει αρκετά έτσι ώστε να ξέρω ότι υπάρχουν ακόμη γονείς και ειδικοί που πιστεύουν ότι μια φορά αυτιστικός ίσον για πάντα αυτιστικός. Ξέρω ότι τέτοιου είδους άνθρωποι δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι τα χαρακτηριστικά των παιδιών με αυτισμό μπορούν να τροποποιηθούν και να είναι υπό έλεγχο. Παρόλα αυτά, εγώ αποτελώ τη ζωντανή απόδειξη για το τι μπορούν να επιτύχουν τα άτομα με αυτισμό” (από το βιβλίο της  «Emergence: Labelled Autistic»)

  Αυτή τη στιγμή, η Temple Grandin θεωρείται παγκοσμίως, το πιο επιτυχημένο και διάσημο πρόσωπο με αυτισμό. Η συναρπαστική ζωή της έχει γυριστεί σε ταινία. Έχουν γίνει αφιερώματα για τη ζωή της σε πολύ διάσημα και σημαντικά τηλεοπτικά προγράμματα από μεγάλα κανάλια όπως το BBC και η εκπομπή του Larry King. Έχουν αναφερθεί σε αυτήν και τη ζωή της τα μεγαλύτερα περιοδικά, όπως: Time, People, Forbes, U.S. NewsandWorldReport, και το NewYorkTimes. Το 2010 τιμήθηκε με το βραβείο του περιοδικού  Time’s “Οι 100 άνθρωποι του κόσμου με τη μεγαλύτερη επιρροή”.

 Πώς βλέπουν, πλέον,  οι άλλοι άνθρωποι την Grandin

  Σε όλες τις παρουσιάσεις της είτε πρόκειται για την επαγγελματική της ιδιότητα οι θεατές/ακροατές της την βαθμολογούν με  10+.

  Μία θαυμάστρια της αναφέρει: «Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να παραστώ την έκθεση “MountainHorse” στο Ντένβερ. Όταν είδα ότι θα μιλούσε η Temple είπα πώς έπρεπε σίγουρα να παρακολουθήσω την ομιλία της. Δουλεύοντας η ίδια στο εμπόριο αλόγων είχα εμπειρία από τις μεθόδους  της που έχουν όλοι υιοθετήσει σχετικά με το σύστημα εκτροφής των αλόγων αλλά ήθελα να την ακούσω ζωντανά να μιλά για το αγαπημένο μου ζώο. Είμαι τόσο τυχερή του άκουσα την παρουσίαση της Grandin. Ήταν σαφής, εκπληκτικά διασκεδαστική. Απεκόμισα πολλές σοφές συμβουλές από την παρουσίαση της».

  Ένας από τους φανατικούς θαυμαστές της, γράφει για αυτήν στην προσωπική της ιστοσελίδα. «Η Temple είναι η ηρωίδα μου. Την ψηφίζω ως τον άνθρωπο που έχει την μεγαλύτερη απόδειξη του αιώνα για την κατανόηση του αυτισμού» (http://www.templegrandin.com).

 Τα βιβλία που έχει γράψει είναι τα εξής:

  • «Emergence: Labelled Autistic»
  • «The Way I See It: A personal look at Autism and Asperger’s»
  • «Thinking in Pictures»
  • «Developing Talents: Careers for Individuals with Aseperger’s Syndrome and High-functioning Autism»
  • «Unwritten Rules of Social Relationships: Decoding Social Mysteries through the Unique Perspectives of Autism»

Και κάποια βιβλία για ζώα, όπως:

  • «Genetics and Behavior of Domestic Animals»
  • «Livestock Handling and Transport»

 Στα ελληνικά μπορείτε να βρείτε:

  • «Αυτισμός: Μια αληθινή ιστορία αυτιστικού ατόμου»

 Καθώς και δύο βιβλία που δίνουν συμβουλές για τη συμπεριφορά απέναντι στα ζώα:

  • «Τα ζώα μας κάνουν ανθρώπους»
  • «Τα ζώα σε μετάφραση»

                                                           

  Όσο αφορά στην ταινία που προβλήθηκε και     περιγράφει τη ζωή της, απέσπασε το βραβείο Χρυσής Σφαίρας και 6 βραβεία ΕΜΜΥ.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

http://www.templegrandin.com

http://www.teamadinternational.com/blog/horse_lessons_from_temple_grandin

http://www.skroutz.gr/books/

    Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

επικοινωνία: despina.avgerinou@gmail.com

                                                    

Η Temple Grandin συμβουλεύει….

                                           

  H Temple Grandin είναι μία γυναίκα με αυτισμό που σε νεαρή ηλικία δέχθηκε πολλές δοκιμασίες απόρριψης από τα σχολεία και τους συμμαθητές της όμως, παράλληλα υπήρχε ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον που τη στήριζε και την παρότρυνε να κάνει πράγματα. Όσοι δάσκαλοι και καθηγητές πίστεψαν σε αυτήν τη βοήθησαν με τον τρόπο τους. Το αποτέλεσμα ήταν να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο και να ασχοληθεί με το σχεδιασμό εξοπλισμού για βοοειδή.

   Το 2010 τιμήθηκε με το βραβείο του περιοδικού  Time’s “Οι 100 άνθρωποι του κόσμου με τη μεγαλύτερη επιρροή”. Αυτή τη στιγμή, η Temple εργάζεται στον τομέα σχεδιασμού και κατασκευής συστημάτων για την εκτροφή των βοοειδών και παράλληλα, είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Ζωικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο. Επίσης, δίνει διαλέξεις σε γονείς παιδιών με αυτισμό και στα ίδια τα άτομα με αυτισμό στις Η.Π.Α. μιλώντας για τις εμπειρίες της.

     Από τα πιο δημοφιλή περιοδικά της Αμερικής όπως το “Time’s” και το “Forb’s” έχουν γράψει άρθρα σχετικά με τη ζωή της.

Για περισσότερες βιογραφικές πληροφορίες διαβάστε σε αυτό το σύνδεσμο https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/09/02/%ce%b7-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-temple-grandin/

  Η παρακάτω συνέντευξη και οι συμβουλές που δίνει η Temple είναι για την ιστοσελίδα “www.takepart.com” από όπου έχω κάνει τη μετάφραση.

  «Οι ειδικοί παιδαγωγοί πρέπει να δώσουν έμφαση στο τι μπορεί να κάνει ένα παιδί με αυτισμό και όχι τι δε μπορεί να κάνει.

  Η μεγαλύτερη έμφαση που πρέπει να δοθεί είναι στο χτίσιμο και την ενίσχυση των δεξιοτήτων που κατέχει το παιδί και είναι ήδη καλό σε αυτές. Πολύ συχνά, οι άνθρωποι «σκαλώνουν» σε “ετικέτες” (διάγνωση) όπως δυσλεξία, ΔΕΠΥ, ή αυτισμός και δεν μπορούν να δουν πίσω από αυτή την ετικέτα. Τα παιδιά που παίρνουν κάποια ετικέτα (διάγνωση), συχνά έχουν ανόμοιες/άνισες δεξιότητες. Δηλαδή, μπορεί να είναι προικισμένα σε έναν τομέα και να έχουν μία έλλειψη σε κάποιον άλλον.

  Στη δική μου περίπτωση, ήμουν πολλή καλή στις τέχνες αλλά το να μαθαίνω άλγεβρα δεν είχε καμία ουσία. Είναι σημαντικό να δουλέψεις σε τομείς που το παιδί έχει δυσκολίες αλλά δεν πρέπει να φτάσεις στο σημείο όπου οι δυνατότητες του παιδιού να παραμεληθούν και να χάσουν την ισχύ τους.

  Έχω ακούσει για περιπτώσεις όπου ένας δάσκαλος, απαγορεύει σε παιδί Νηπιαγωγείου να ζωγραφίζει. Εάν στα δικά μου χρόνια, υπήρχε ένας δάσκαλος που να ενίσχυε τη δική μου ικανότητα στη ζωγραφική, είναι σίγουρο ότι δε θα γινόμουν σχεδιάστριακτηνοτροφικού εξοπλισμού. Αυτή τη στιγμή, τα μισά βοοειδή της Βορείου Αμερικής για να φάνε τη ζωική τροφή καθοδηγούνται με τον εξοπλισμό που έχω σχεδιάσει εγώ. Θεωρώ ότι αυτό που κάνω είναι ένα πραγματικό επίτευγμα για έναν άνθρωπο που κάποιοι θεωρούσαν διανοητικά καθυστερημένο.

 Μέθοδοι για να ενισχύσετε τις ικανότητες των ατόμων με αυτισμό.

  Όταν ήμουν στο Δημοτικό οι δάσκαλοι και η μαμά μου με βοηθούσαν να διευρύνω τις ικανότητες μου στη ζωγραφική. Τα παιδιά με αυτισμό έχουν εμμονές στο τι ζωγραφίζουν. Η δική μου εμμονή ήταν να ζωγραφίζω κεφάλια αλόγων. Το να ζωγραφίσω το κεφάλι ήταν εύκολο για εμένα ενώ, το να ζωγραφίσω τα πόδια ήταν πιο δύσκολο. Ο δάσκαλος μου με ενθάρρυνε να ζωγραφίζω ολόκληρο το άλογο. Μετά, κατέληξα να φτιάχνω ένα γλυπτό άλογο από κόλλα.

  Το καλοκαίρι πηγαίναμε στη θάλασσα. Εκεί, οι γονείς  με προέτρεπαν να ζωγραφίσω κάτι από τη θάλασσα. Είναι σημαντικό να διευρύνεις μία ικανότητα και να ενθαρρύνεις το παιδί να χρησιμοποιήσει αυτή την ικανότητα για να φτιάξει μία ποικιλία από διαφορετικά πράγματα/δημιουργήματα. Όταν ζωγράφισα το νερό της θάλασσας, η μητέρα μου με επιβράβευσε βάζοντας τη ζωγραφιά σε κάδρο.

  Τα παιδιά με αυτισμό, συχνά, ασχολούνται μόνο με ένα θέμα, αντικείμενο. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να επεκτείνεις το ενδιαφέρον τους έτσι ώστε να μην είναι εμμονή. Παραδείγματος χάριν, αν στο παιδί αρέσουν τα αγωνιστικά αμαξάκια, τότε  τα αμαξάκια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως θεματική για τη γλώσσα και τα μαθηματικά».

 Ποτέ μην κρατάς πίσω ένα προικισμένο παιδί

  Ήμουν έκπληκτη όταν έμαθα ότι κάποια σχολεία είναι αυστηρά στο πώς πιέζουν το παιδί να μελετήσει αντικείμενα που έχουν σχεδιαστεί για το επίπεδο του.

  Για παράδειγμα, στη βιβλιοθήκη ένας δευτεροετής φοιτητής δεν επιτρεπόταν να διαβάζει βιβλία που είναι πάνω από το επίπεδο του. Αυτό είναι αστείο. Όταν ήμουν στην τρίτη Δημοτικού, είχα δυσκολία να διαβάσω, όταν έμαθα να διαβάζω, μου άρεσε να διαβάζω τα βιβλία της πέμπτης και της έκτης τάξης.

  Αν ένας μαθητής της τρίτης τάξης μπορεί να κάνει ανώτερα μαθηματικά (εννοεί, μεγαλύτερης τάξης), πρέπει να του/της επιτρέπουν να φέρνει μέσα στην τάξη ένα βιβλίο ανώτερου επιπέδου και να δουλεύει με αυτό. Μία ωραία ιδέα για να βοηθήσετε ένα παιδί με ανεπτυγμένες μαθηματικές δεξιότητες στο να εξελιχθεί ως αυτόνομο άτομο, είναι να το παροτρύνετε να βοηθήσει και να διδάξει τα άλλα παιδιά που έχουν δυσκολίες με τα μαθηματικά.

 Χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες για την ανάθεση εργασιών

  Όταν ένα παιδί με αυτισμό ενηλικιώνεται, χρειάζεται να χρησιμοποιεί τις ικανότητες του για να υλοποιεί στόχους που του αναθέτουν οι άλλοι. Έτσι και στην περίπτωση μου. Κανένας δεν θα ενδιαφερόταν για τις ζωγραφιές με τα κεφάλια των αλόγων. Έπρεπε να μάθω να ζωγραφίζω και πολλά άλλα πράγματα, παρόλο που με ενδιέφεραν λιγότερο σε σχέση με τα άλογα. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η μητέρα μου με επιβράβευσε για εκείνη τη ζωγραφιά στην παραλία, κάνοντας κάδρο τη ζωγραφιά μου. Ήξερε ότι έπρεπε οι ικανότητες μου να επεκταθούν.

  Αν σε ένα παιδί αρέσει το γράψιμο, μπορεί να αρχίσει να γράφει για θέματα που ενδιαφέρουν και άλλους ανθρώπους. Ένας μαθητής που βρίσκεται στις μεσαίες τάξεις φοίτησης μπορεί να αναλάβει μία δουλειά, όπως η ανανέωση του προγράμματος στην ιστοσελίδα της εκκλησίας ή το να γράφει τα νέα στο ιστολόγιο (blog) της γειτονιάς. Πρέπει να μάθει ότι το να γράφει για αγωνιστικά αμάξια δεν είναι πάντοτε κατάλληλο και ενδιαφέρον θέμα. Το να μάθει το άτομο με αυτισμό πώς να χρησιμοποιεί τις δυνατότητες του για να υλοποιήσει έναν στόχο, είναι απαραίτητο. Κάποτε, άκουσα μια θλιβερή ιστορία για έναν φοιτητή που έπαιρνε “Άριστα” στη σχολή Καλών Τεχνών, αλλά έχασε τη δουλειά του γιατί δεν ήθελε να σπαταλήσει το χρόνο του σχεδιάζοντας κάτι πτηνά που του ζητούσε ο εργοδότης του.

  Η δουλειά απαιτεί να παράγεις έργο και αν ο εργοδότης σου θέλει να του ζωγραφίσεις “ανόητα πτηνά” πρέπει να καταλάβεις ότι πρέπει να ζωγραφίσεις τα πτηνά και πρέπει να είναι ωραία. Ακόμη και αυτό μπορείς να το αξιοποιήσεις. Κρατώντας τα σχέδια σου σε αρχείο, μπορεί αργότερα να βρεις μία καλύτερα δουλειά και με πιο ενδιαφέρουσες συνθήκες.

      Έτσι τελειώνει το άρθρο της Temple Grandin, μίας γυναίκας που με τον απλοϊκό αλλά αληθινό τρόπο μας εμπνέει για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα άτομα με αυτισμό. Σίγουρα, οι περισσότεροι από εμάς που βρισκόμαστε ήδη στο χώρο της ειδικής αγωγής, είτε από τη σκοπιά των ειδικοτήτων είτε από τη σκοπιά των γονιών, τα γνωρίζουμε ήδη. Έχεις, όμως, διπλή αξία όταν τα λόγια προέρχονται από ένα άτομο που έχει αντιμετωπίσει το ίδιο τις δυσκολίες του αυτισμού».  

   Διαβάζοντας τις τελευταίες μέρες απόψεις των ακροατών/θεατών από τις διαλέξεις που δίνει η Temple, συνειδητοποιώ ότι η προσπάθεια της εμψυχώνει τους γονείς των παιδιών με αυτισμό. Αυτό είναι κατά την άποψη μου, το βασικότερο «κλειδί» της επιτυχίας όλων των παρεμβάσεων.

   Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με ταινίες και βιβλία που αφορούν την Temple Grandin και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, δείτε και στους παρακάτω συνδέσμους του ιστολογίου:

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%b1/

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%b1/


Βιβλιογραφία-Διαδίκτυο:

http://www.templegrandin.com/

www.takepart.com

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

επικοινωνία: despina.avgerinou@gmail.com

Είναι το παιδί μου έτοιμο για να πάει στο σχολείο; Ποια είναι τα κριτήρια που το καθιστούν έτοιμο να ανταποκριθεί στη σχολική πραγματικότητα.

  • Τα βασικά κριτήρια που καθιστούν  ένα παιδί «έτοιμο».

  • Πού πρέπει να απευθυνθείτε για να ζητήσετε διάγνωση ή εκτίμηση για τις δυνατότητες του παιδιού σας.

Η ηλικία των 5 ετών είναι σημαντική για ποικίλους λόγους. Ένας από αυτούς είναι και η υποχρεωτική εκπαίδευση με την ένταξη του παιδιού στο Νηπιαγωγείο. Αν και στις μέρες μας, πολλά παιδιά πριν από την ηλικία των 5 ετών μπαίνουν σε κάποιο βρεφονηπιακό ή σε παιδικό σταθμό, αυτό που θεωρείται από τους γονείς ως σημαντικότερο στάδιο είναι το ξεκίνημα στο Νηπιαγωγείο και εξίσου σημαντικό η εισαγωγή του παιδιού στο Δημοτικό Σχολείο.

Είναι όμως, όλα τα παιδιά έτοιμα συναισθηματικά και νοητικά έτσι ώστε η προσαρμογή τους στο σχολικό χώρο να είναι ομαλή και χωρίς δυσκολίες;

Ορισμένοι από τους πιο βασικούς παράγοντες για την ωριμότητα ενός παιδιού, είναι:

  • Η κατάκτηση του λόγου.
  •  Η αυτοεξυπηρέτηση στη σίτιση και την τουαλέτα.

 Σε ηλικία 5 ετών ένα παιδί τυπικής ανάπτυξης μπορεί να κατανοεί απλές και σύνθετες προτάσεις, να εκτελεί απλές και σύνθετες οδηγίες σε περίπτωση που του ζητηθεί. Επίσης, είναι ικανό να εκφράζει τις επιθυμίες του και τις βασικές του ανάγκες.

Στον τομέα της αυτοεξυπηρέτησης το παιδί σε γενικές γραμμές, θα πρέπει να έχει κατακτήσει τις βασικές δεξιότητες σίτισης δηλαδή, πιάσιμο κουταλιού, πιάσιμο πιρουνιού και να τρώει μόνο του.

Ενδεχομένως,  κάποια παιδιά να μην έχουν κατακτήσει πλήρως τις παραπάνω δεξιότητες. Αυτό από μόνο του, δεν καθιστά τα παιδιά «ανέτοιμα» για τη σχολική ένταξη. Πρέπει να συνεκτιμηθεί και μία πληθώρα άλλων παραγόντων όπως είναι η γενικότερη επικοινωνία που έχει το παιδί και η ικανότητα του στις κοινωνικές σχέσεις, η ικανότητα να παίζει με τα παιχνίδια του μόνο του και με  άλλα παιδιά, η ικανότητα να διατηρεί τη συγκέντρωση του σε ένα παιχνίδι/δραστηριότητα, οι δεξιότητες στην αδρή και λεπτή κινητικότητα κ. ά.

 Τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση που βλέπετε ότι οι δυνατότητες του παιδιού σας δε συμβαδίζουν με τη χρονολογική του ηλικία;

Χρειάζεται, λοιπόν, επιστημονική και αντικειμενική εκτίμηση από ειδικούς.

Η προτεινόμενη κίνηση είναι να απευθυνθείτε σε ένα δημόσιο φορέα που ασχολείται με την εκτίμηση δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και εκδίδει γνωματεύσεις. Στη χώρα μας υπάρχουν δύο φορείς. Τα ΚΕΔΔΥ και τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα.

Τα ΚΕΔΔΥ (Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης Διάγνωσης και Υποστήριξης) ανήκουν στο Υπουργείο Παιδείας και δέχονται περιστατικά παιδιών που σχετίζονται με την εισαγωγή τους στο σχολείο. Επομένως, δέχονται παιδιά ηλικίας 4-5 ετών έως και την ενηλικίωση. Υπάρχει διεπιστημονική ομάδα που συγκροτείται από διάφορες ειδικότητες.

Τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα υπάρχουν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, ανήκουν στο Υπουργείο Υγείας και είναι πιστοποιημένα διαγνωστικά κέντρα. Δέχονται περιστατικά παιδιών ηλικίας από 3 ετών (σε περιπτώσεις που κριθεί απαραίτητο) έως την ενηλικίωση. Απαρτίζονται από πληθώρα ειδικοτήτων με εξειδίκευση στον τομέα των ειδικών αναγκών. Οι ειδικότητες που συνήθως, συναντώνται είναι ψυχολόγος, παιδοψυχίατρος, εργοθεραπευτής, λογοθεραπευτής, ειδικός παιδαγωγός. Όλοι οι παραπάνω συγκροτούν τη διεπιστημονική ομάδα που θα αξιολογήσει το παιδί.

Οποιονδήποτε φορέα επιλέξετε να απευθυνθείτε, καλό θα ήταν να έχετε συγκεντρώσει τους προβληματισμούς σας σε σχέση με το παιδί, έτσι ώστε να μπορέσετε να εκφράσετε ξεκάθαρα το αίτημα σας, στην τηλεφωνική συνομιλία που θα έχετε με τον εκπρόσωπο του Φορέα. Από εκεί και έπειτα, δίνεται μία ημερομηνία για το πρώτο ραντεβού και οδηγίες κατά περίπτωση, π.χ. αν οι γονείς πρέπει να επισκεφτούν το κέντρο αρχικά, μόνοι τους ή με το παιδί τους.

Τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα εκδίδουν γνωματεύσεις οι οποίες έχουν ισχύ αντίστοιχη με των ΚΕΔΔΥ και γίνονται εξίσου αποδεκτές από τις σχολικές βαθμίδες. Επίσης μέσω των Ιατροπαιδαγωγικών Κέντρων μπορείτε να αξιοποιήσετε τις γνωματεύσεις για τυχόν συνεδρίες με ειδικό παιδαγωγό ή κάποια άλλη ειδικότητα που θα σας προταθεί οι οποίες θα καλύπτονται κατά ένα ποσοστό από τον ΕΟΠΥΥ. Επιπλέον, τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα δίνουν περισσότερη έμφαση σε σχέση με τα ΚΕΔΔΥ σε θέματα που αφορούν τη συμπεριφορά του παιδιού και την εξελικτική του ανάπτυξη δεδομένου ότι η παρακολούθηση μπορεί να ορίζεται επαναληπτικά, ανά εξάμηνο ή ανά έτος ενώ, στα ΚΕΔΔΥ ορίζεται ανά τρία χρόνια.

Αν λοιπόν, σας απασχολεί έντονα κάτι σχετικό με το παιδί σας, απευθυνθείτε στο Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο της πόλης ή του Νομού σας.

Πατώντας τους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να δείτε πληροφορίες/διευθύνσεις για τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα και τα ΚΕΔΔΥ, αντίστοιχα.

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/%cf%85%cf%80%ce%b7%cf%81%ce%b5%cf%83%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%bf%cf%83%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%b5%ce%af%cf%89%ce%bd/test/

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/%cf%85%cf%80%ce%b7%cf%81%ce%b5%cf%83%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%bf%cf%83%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%b5%ce%af%cf%89%ce%bd/102-2/

Εναλλακτικά για περαιτέρω πληροφορίες ενημερωθείτε από το σύνδεσμο «Υπηρεσίες» στο πάνω μέρος του ιστολογίου μου.

                                                    

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

επικοινωνία: despina.avgerinou@gmail.com

 

Τα χαρακτηριστικά ενός παιδιού στο Φάσμα του Αυτισμού

 Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2007 και αποφασίστηκε να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Σκοπός της είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία.

Τι είναι ο αυτισμός;

  •       Ορισμός
  •       Συχνότητα

 Ο αυτισμός είναι μια πολύπλοκη διαταραχή του εγκεφάλου, που εκδηλώνεται με ένα σύνολο χαρακτηριστικών συμπεριφορών και εμποδίζει την ομαλή ανάπτυξη του ανθρώπου. Έχει βιολογική βάση. Εκδηλώνεται πριν από την ηλικία των 3 ετών και διαρκεί για όλη τη ζωή. Εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στα αγόρια, σε μια αναλογία 3-4 αγόρια προς 1 κορίτσι. Υπολογίζεται ότι 535.000 άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο πάσχουν από αυτισμό αν και οι πιο πρόσφατες έρευνες κάνουν λόγο για συχνότητα 1/110 γεννήσεις. Στις επίσημες διαγνώσεις ο αυτισμός συναντάται πλέον με τους όρους “ΔΑΔ-Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές”, “Φάσμα του Αυτισμού”, “Διάχυτη Συναισθηματική Ανωριμότητα” καθώς και “Σύνδρομο Άσπεργκερ”. Όλοι αυτοί οι όροι συγχέονται έχοντας ένα και μόνο παρονομαστή τον Αυτισμό.

 Οι δυσκολίες που εμφανίζει το άτομο με αυτισμό αφορούν στον κοινωνικό τομέα και συγκεκριμένα:

     o  Στην επικοινωνία

     o  Στην κοινωνική αλληλεπίδραση

     o  Στην κοινωνική κατανόηση/αντίληψη

 Τι προκαλεί τον αυτισμό;

    o Γενετικές ανωμαλίες

    o Κληρονομικότητα

    o Εμβόλια

 Η πιο απλή απάντηση στο «Τι προκαλεί τον αυτισμό;» είναι: Δεν γνωρίζουμε!!!!! Ο λόγος είναι ότι τα αίτια ακόμη είναι προς διερεύνηση.

  Τα πιο πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα αναφέρουν ως αιτία κάποιους γενετικούς παράγοντες οι οποίοι σε συνδυασμό με τις συνθήκες που υπόκειται το βρέφος κατά τη διάρκεια της γέννας ή και μετά συμβάλουν στην εκδήλωση αυτισμού. Σε μερικές περιπτώσεις έχουν βρεθεί συγκεκριμένες γενετικές ανωμαλίες που συνδέονται με τον αυτισμό όπως το Εύθραυστο Χρωμόσωμα Χ και το Σύνδρομο Angelman. Υπάρχουν επίσης, συσχετισμοί με την έκθεση της εγκύου μητέρας σε μολυσμένο περιβάλλον ή την προσβολή της από κάποια αρρώστια.

  Ένας ακόμη παράγοντας είναι η κληρονομικότητα. Η πιθανότητα να αποκτήσει ένα ζευγάρι παιδί με Αυτισμό, αυξάνεται αν στην οικογένεια  ενός από τους δύο υπάρχει άτομο με αυτισμό ή αν το ίδιο το ζευγάρι έχει ήδη ένα αυτιστικό παιδί. 

 Υπάρχουν επίσης, ερευνητικά δεδομένα που συνδέουν την εκδήλωση του αυτισμού με το εμβόλιο  που γίνεται κατά την ηλικία των 18-20 μηνών. Είναι το λεγόμενο τριπλό εμβόλιο MMR (ιλαράς, ερυθράς και μαγουλάδων). Επίσης, και οποιοδήποτε άλλο εμβόλιο περιέχει υδράργυρο θεωρείται επικίνδυνο για τον ίδιο λόγο, όμως αυτό το αίτιο είναι ακόμη υπό διερεύνηση.

 

Πότε πρέπει οι γονείς να «ανησυχήσουν» σχετικά με το παιδί τους;

  Υπάρχουν διάφορες ενδείξεις που προκαλούν στους γονείς ανησυχία. Η βασικότερη είναι η αργοπορία του παιδιού στα αναπτυξιακά στάδια. Όμως, η αργοπορία από μόνη της δε θα έπρεπε να είναι ανησυχητική καθώς στη διάγνωση του αυτισμού υπάρχει ένας συνδυασμός χαρακτηριστικών:

  • Έλλειψη βλεμματικής επαφής με το γονέα
  • Δεν αποζητά την αγκαλιά του γονέα                                             
  • Δεν του αρέσει το άγγιγμα ή η αγκαλιά
  • Δε γυρνάει ακούγοντας το όνομα του
  • Δεν παρατηρεί και δεν ενδιαφέρεται αν ο γονέας βρίσκεται μαζί του ή απομακρύνεται από αυτό
  • Αδιαφορεί για το περιβάλλον του
  • Κάνει στερεότυπες κινήσεις με τα χέρια κουνώντας τα στο πλάι ή φέρνοντας τα κοντά στα μάτια
  • Στριφογυρίζει γύρω από τον εαυτό του ή κουνάει μπρος-πίσω το πάνω μέρος του σώματος του
  • Δεν έχει ολοκληρωμένο λόγο, μιλάει τηλεγραφικά
  • Όταν θέλει κάτι, οδηγεί τον ενήλικα από το χέρι για να του το δείξει
  • Επαναλαμβάνει όσα ακούει (ηχολαλεί)
  • Περπατάει στα δάχτυλα
  • Έχει δυσκολία στο συντονισμό κινήσεων και στη λεπτή κινητικότητα
  • Παίζει μόνο με συγκεκριμένα παιχνίδια και αδιαφορεί για τα υπόλοιπα
  • Μπορεί να ασχολείται μόνο με ένα παιχνίδι χωρίς να παίζει με αυτό-απλά να παρατηρεί τις λεπτομέρειες από τις οποίες είναι φτιαγμένο
  • Έχει περιορισμένη γκάμα ενδιαφερόντων στην ενασχόληση με τα παιχνίδια του
  • Αδυνατεί να κάνει συμβολικό παιχνίδι-ένδειξη “φτωχής” φαντασίας
  • Προσηλώνεται με ένταση και μεγάλη χρονική διάρκεια σε αντικείμενα που παράγουν κίνηση ή ήχο
  • Έχει εμμονές με αντικείμενα και τα ζητά απεγνωσμένα
  • Του αρέσει να επεξεργάζεται μέσα στο στόμα του ή/και να καταπίνει διάφορα αντικείμενα
  • Κλείνει τα αυτιά όταν υπάρχει θόρυβος
  • Αντιδρά έντονα σε κάθε καινούρια εμπειρία (έξοδο, συνάντηση με ένα καινούριο πρόσωπο)
  • Δε συνεργάζεται πάντα, για το άλλαγμα της πάνας ή το μπάνιο
  • Έχει έντονες εκρήξεις θυμού
  • Παρουσιάζει επιθετική συμπεριφορά προς τον εαυτό ή/και προς τους άλλους (δαγκώνεται, αυτοτραυματίζεται)
  • Δεν δέχεται να του φορέσουν κάποια είδη ρούχων και συγκεκριμένα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένα ή επιμένει να του φορέσουν ρούχα που του αρέσουν πολύ σε εποχές που δεν είναι κατάλληλες
  • Δυσκολεύει πολύ τους γονείς σε οποιαδήποτε κοινωνική έξοδο
  • Δεν έχει την αίσθηση του κινδύνου, κι έτσι μπορεί να σκαρφαλώσει σε πολύ ψηλές επιφάνειες ή π.χ. να περάσει ένα δρόμο χωρίς να κοιτάξει κτλ.
  • Ο ύπνος του είναι διαταραγμένος και όχι συνεχόμενος
  • Έχει αισθητηριακές αλλοιώσεις π.χ. στη γεύση και για αυτό τρώει μόνο συγκεκριμένα είδη τροφών π.χ. μόνο αμυλούχα τρόφιμα

!!! Αν αναγνωρίζετε στο παιδί σας-όχι ένα μόνο από τα παραπάνω στοιχεία αλλά τουλάχιστον 10, τότε καλό θα ήταν να επισκεφτείτε κάποιον εξειδικευμένο επαγγελματία που θα σας καθοδηγήσει για το τι πρέπει να κάνετε. Η σωστή παρέμβαση και η αντιμετώπιση των δυσκολιών πρέπει να οργανωθεί από μία διεπιστημονική ομάδα.

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

επικοινωνία: despina.avgerinou@gmail.com