Tag Archive | σχολικός εκφοβισμός

Ένα σπίτι για τα παιδιά…..»Το σπίτι των παιδιών»

spiti-twn-paidiwn.png

Ένα πολύ ωραίο και συστηματικό πρόγραμμα παρέμβασης για την αντιμετώπιση της επιθετικότητας, είναι αυτό που επινοήθηκε από το Κέντρο Πρόληψης και Προαγωγής της Υγείας, Πυξίδα. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες τα παιδιά καλούνται να αντιμετωπίσουν υποθετικές καταστάσεις και να τις επιλύσουν. Τελικός στόχος διεξαγωγής του προγράμματος είναι η συνεργασία, η αποδοχή και ο περιορισμός/εξάλειψη της επιθετικότητας.

Δείτε εδώ αναλυτικά τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα:

to-spiti-ton-paidiwn

Το πρόγραμμα αυτό μπορεί να διεξαχθεί στο σχολικό χώρο και να συντελέσουν πολλές ειδικότητες για τη διασφάλιση της γενίκευσης του. Επειδή απαρτίζεται από ποικίλες δραστηριότητες απαιτείται περισσότερο συστηματική προετοιμασία από αυτόν που θα επιλέξει να το διεξάγει και λιγότερο αυτοσχεδιασμός. Είναι εύκολα προσαρμόσιμο και ευέλικτο στις ανάγκες της κάθε ομάδας. Επίσης, δε χρειάζεται να εφαρμοστεί σε ομάδες και χώρους όπου υπάρχει έκδηλης βίας αλλά μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά έτσι ώστε να μην προκύψουν τέτοια συμπτώματα στο μέλλον.

Για να μιλήσω λίγο πιο προσωπικά, η πρώτη μου εμπειρία με το περιεχόμενο του προγράμματος ήταν το 2005, όπου συμμετείχα με τη μορφή επιμόρφωσης σε όλα τα στάδια του προγράμματος και μέσα από το role-play διαισθάνθηκα το πόσο δύσκολο είναι τα παιδιά να φτάσουν στην αποδοχή του συνομηλίκου τους αλλά ακόμη δυσκολότερη είναι η κατάσταση του παιδιού που το απορρίπτει η ομάδα του ή που δέχεται βία από αυτήν. Αργότερα σε ένα από τα σχολεία που εργάστηκα χρειάστηκε να συμπεριλάβω τις δραστηριότητες του Προγράμματος προκειμένου να ενσωματώσω ένα κορίτσι με νοητική καθυστέρηση σε μικρο-ομάδα της τάξης του.

Συμβουλές:

  • Ακόμη κι αν νιώθετε ότι δεν υπάρχει ευρύ περιθώριο χρόνου για να το ολοκληρώσετε, το «δέσιμο» των μικρο-ομάδων θα σας πείσει να το συνεχίσετε.
  • Μπείτε και εσείς στο πνεύμα συνεργασίας και αναζητήστε βοήθεια και από άλλες ειδικότητες του χώρου σας. Έτσι θα δώσετε την αίσθηση στα παιδιά ότι οι προσδοκίες και η αντιμετώπιση των καταστάσεων δεν πηγάζουν μόνο από ένα πρόσωπο-εσάς, αλλά από ένα σύνολο.

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

 

Advertisements

6 Μαρτίου-Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας και του Σχολικού Εκφοβισμού

σχολικός εκφοβισμός

Εδώ μπορείτε να ενημερωθείτε σχετικά με δράσεις βιβλία, νομοθεσία και δίκτυα προαστασίας παιδιών που είναι θύματα εκφοβισμού

http://www.antibullyingnetwork.gr/page.aspx?id=120&main_menu=337&parent_id=161

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Ταινία: «That’s what I am»

«That’s what I am»  Thats-What-I-Am

   Μια ταινία, που τυχαία επέλεξα από το ράφι του video club, χωρίς να σκέφτομαι ότι θα ήταν η επόμενη πρόταση μου για εσάς, που τόσο πιστά επιλέγετε από τη λίστα «Ταινίες» (https://thelonaginosuperman.wordpress.com/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%af%ce%b5%cf%82/ )του ιστολογίου μου και μου στέλνετε τα θετικά σας σχόλια.

   Mου άρεσε η περιγραφή στο πίσω μέρος της ταινίας αλλά πραγματικά δεν περίμενα ότι το θέμα της διαφορετικότητας θα προσεγγίζονταν με τόσο αληθοφανή τρόπο και σε τόση έκταση που είμαι σίγουρη ότι δεν θα αφήσει κανέναν θεατή της ασυγκίνητο και με πολλούς προβληματισμούς για το πώς πρέπει να χειριστεί ένα τέτοιο θέμα.

   Δεν είναι τυχαίο οτι η υπόθεση της ταινίας βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και μάλιστα ενώ, όλη η δράση εξελίσσεται στα προεφηβικά χρόνια των μαθητών, είναι ωραία η περιγραφή του πώς κατέληξε στην ενήλικη ζωή του καθένας από αυτούς τους μαθητές.

  H διαφορετικότητα στην εμφάνιση, στη συμπεριφορά, στην επιλογή προτιμήσεων και ενδιαφερόντων αποτελεί το έναυσμα των μαθητών ενός σχολείου για κοροιδία, επιθετική συμπεριφορά και εκφοβισμό. Φαινόμενο και της δικής μας εποχής που ολοένα και εντείνεται. Είνα τρομακτικό αν σκεφτούμε πόσους χιλιάδες λόγους μπορούν να «εμπνευστούν» οι κακόβουλοι μαθητές ενάντια στους συμμαθητές τους.

   Όμως η ταινία αφήνει μία αίσθηση ικανοποίησης για το πώς πρέπει να αντιστεκόμαστε απέναντι στις άσχημες συμπεριφορές των άλλων ανθρώπων και να επικεντρωνόμαστε στον προσωπικό μας στόχο. Μεγάλη ανάδειξη και στο θέμα της φιλίας. Thats-What-I-Am   13  14

   Την ταινία αυτή μπορούν να δουν και παιδιά γύρω στην εφηβεία γιατί έχει πολύ διαχρονικά μηνύματα που αξίζει να συζητηθούν.

   Ένας από τους κεντρικούς ήρωες λέει: «Σας διαβεβαιώνω ότι τα βάσανα του δεν τελείωσαν στο Γυμνάσιο. Παρόλα αυτά ξέρω πώς όσα καψόνια κι αν του έκαναν, τα αντιμετώπιζε με αξιοπρέπεια….Όσο για μένα; Είμαι συγγραφέας! Αυτό είμαι. Και με την πένα μου μπορώ να δημιουργώ έναν κόσμο…όπου οι γενναίοι όπως ο Στάνλει, εξυψώνονται και γίνονται το μέτρο σύγκρισης για όλους μας. Έναν κόσμο όπου η Κάρεν Κόνορ θα φορέσει το γυάλινο γοβάκι και ο Νόρμαν Γκρανμάγιερ ψηφίζεται βασιλιάς του χορού. Έναν κόσμο όπου το άθροισμα ανθρώπινη αξιοπρέπεια+συμπόνοια=ειρήνη«

Δέσποινα Αυγερινού Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Δείτε και κάποια ακόμη άρθρα, σχετικά με το σχολικό εκφοβισμό:

1) Ο φίλος της ο Τάκης και οι δικοί μου φίλοι

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2013/08/02/

2) Μία ακόμη ταινία: «Μετά τη Λουτσία»

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2013/03/06/

3) «Σχολικός Εκφοβισμός»

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/10/07/

4) «Σχολικός Εκφοβισμός: Η βοήθεια που μπορείτε να προσφέρετε στο παιδί σας αν είναι θύμα»

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/10/21/

«Ο φίλος της ο Τάκης» και οι δικοί μου φίλοι………

   Είναι η πρώτη φορά που δανείζομαι ένα ολόκληρο άρθρο για να υποστηρίξω και να εκφράσω την άποψη μου σχετικά με δύο επίκαιρα και διαχρονικά θέματα: «Την αποδοχή των παιδιών με ειδικές ανάγκες από τους συνομήλικους τους και από το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο» και  «Την αδυναμία του σχολικού συστήματος να ενσωματώσει  όλους τους μαθητές»

   Αν και δε γνωρίζω προσωπικά το άτομο που το έγραψε-την κ.Κατερίνα, την ευχαριστώ για τον τρόπο που ανέδειξε το θέμα στο προσωπικό της ιστολόγιο («Ο Τάκης….» http://kapaworld.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html). Η πληρότητα της περιγραφής της και η ευαισθησία με την οποία το παρουσίασε με συγκίνησαν ιδιαίτερα.

  Γονείς, συνάδελφοι, παιδιά και λοιποί αναγνώστες…ενημερωθείτε, «προβληματιστείτε» και ελπίζω…να υιοθετήσετε την κατάλληλη στάση και συμπεριφορά αν ποτέ τύχει στο δικό σας σχολείο ένας «Τάκης». Καλή ανάγνωση………..

«Ο Τάκης…»

«Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού έγινε κάτι μαγικό….γνώρισα τον Τάκη! Ο Τάκης ήταν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, κάποια χρόνια μεγαλύτερος μου. Ήταν η μασκότ της περιοχής με την κακή, κάκιστη έννοια…. Τα παιδιά τον κορόιδευαν…Οι μεγάλοι τον κορόιδευαν, όλοι τον κορόιδευαν και τον περιγελούσαν κι έκαναν πλάκα με τον Τάκη. Με τον τρόπο που μιλούσε ή προσπαθούσε να μιλήσει, με τις άναρθρες κραυγές του, με τις άτσαλες κινήσεις και τους μανιερισμούς του, με το γέλιο του και το ορθάνοιχτο στόμα του. Κι εκείνος γελούσε ακόμη περισσότερο προκαλώντας ακόμη περισσότερο τις κοροϊδίες και τα πειράγματα.
Ήταν η πρώτη ημέρα στην Έκτη τάξη και θυμάμαι την μαμά του Τάκη, να τον κρατά από το χέρι ολόκληρο άντρα και να μιλά με το δάσκαλο. Έκλαιγε, έκλαιγε γοερά και θυμάμαι μια φράση που άκουσα στα κλεφτά «Θα γονατίσω εδώ μπροστά σας, να σας φιλήσω τα πόδια. Σας ικετεύω, σας παρακαλώ, σας παρακαλώ»….Δεν το ήξερα τότε, μα έβλεπα μια Ικέτιδα… Αμέσως μετά ο Τάκης μπήκε στην τάξη με το δάσκαλο κι έγινε χαμός. Γέλια, φωνές, λες κι ήρθε το τσίρκο…Ο δάσκαλος δεν μας μάλωσε, δεν είπε τίποτε…έβαλε τον Τάκη να καθίσει στο πρώτο θρανίο και μας ανακοίνωσε πως κάθε λίγες ημέρες ένα νέο παιδί από όλους εμάς θα καθόταν δίπλα στον Τάκη και θα είχε την ευθύνη του, έτσι ώστε ο Τάκης να μην χάνει τα μαθήματα, να βρίσκει τα μολύβια και να μαζεύει τα πράγματα του, να έχει βοήθεια στο διάβασμα…. Φρίξαμε! Θα καθόμασταν μαζί με τον Τάκη; Μα ο Τάκης έχει σάλια. «Θα του μάθετε να τα σκουπίζει.» Μα ο Τάκης μας πειράζει, μας χτυπάει, μας ενοχλεί. «Θα σταματήσετε να τον πειράζετε, να τον χτυπάτε, να τον ενοχλείτε.» Μα ο Τάκης δεν ξέρει να διαβάζει καν…»Θα τον βοηθήσετε εσείς, να μάθει να διαβάζει…»
Κι έτσι εκείνη η τάξη στην Έκτη Δημοτικού εκείνη την αξέχαστη χρονιά…ανέλαβε τον Τάκη. Κάθισα κι εγώ μαζί του σαν ήρθε η σειρά μου και τον θυμάμαι τόσο χαρούμενο και γελαστό, τόσο γενναιόδωρο για τη βοήθεια, τόσο αγωνιστή και τόσο ευτυχισμένο…για πρώτη φορά! Θυμάμαι να προσπαθώ να τον κάνω να πει το όνομα μου κι όταν τα κατάφερε τι απίθανο ήταν εκείνο το χειροκρότημα και το άναρθρο δυνατό του γέλιο με το λαμπερό πρόσωπο θα μου μείνει αξέχαστο!
Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης είχε μάθει να διαβάζει, μάζευε τα πράγματα του και πάντα ερχόταν προετοιμασμένος για την επόμενη ημέρα και το πιο σημαντικό είχε φίλους. Έπαιζε μαζί με τα αγόρια ποδόσφαιρο και με τα κορίτσια κυνηγητό κι αν και ήταν άτσαλος και αργός πάντα ήταν μαζί μας στα ομαδικά παιχνίδια. Έκανε για πρώτη φορά παρέλαση, περήφανος κι όλοι τον χειροκροτούσαν παρόλο που έχανε το βήμα του, επιτέλους αποδεκτός μπροστά σε όλους εκείνους που τον είχαν σαν παιχνίδι. Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης ήταν ο προστατευόμενος μας, κανείς δεν τον πείραζε, κανείς δεν τον ενοχλούσε, δεν ανεχόμασταν λέξη για εκείνον…Ο Τάκης είχε γίνει από ιδιαίτερος ξεχωριστός…Σπάνιος κι ήταν δικός μας και νιώθαμε κι εμείς ξεχωριστοί μαζί του.

Την τελευταία ημέρα  στο σχολείο, θυμάμαι την μαμά του Τάκη. Κρατούσε στα χέρια της τα χέρια του δασκάλου, είχε το πρόσωπο της κολλημένο σε εκείνα τα ντροπαλά του χέρια, τα φιλούσε κι έκλαιγε κι έκλαιγε με λυγμούς, ψιθυρίζοντας «ευχαριστώ, ευχαριστώ…».
Ήταν η τελευταία του χρονιά στο σχολείο…η Έκτη Δημοτικού. Δεν πήγε ποτέ στο γυμνάσιο ο Τάκης…Η μαμά μου ακόμη τον θυμάται και κλαίει κι ακόμη θυμόμαστε εκείνον το δάσκαλο, τον καταπληκτικό εκείνο άνθρωπο που μας έκανε το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσε να κάνει ένας δάσκαλος…Μας έκανε υπεύθυνους ανθρώπους. Μας έκανε ανθρώπους!!! Εκείνον τον απίθανο μπουρλοτιέρη που έβαλε φωτιά στα όνειρα μας…Δραγανίδης ήταν το όνομα του. Δεν έχω γράψει ποτέ μου ονόματα μα θα κάνω μιαν εξαίρεση για αυτόν τον ξεχωριστό παιδαγωγό. Ο κύριος Δραγανίδης…νέος, ξανθός, μουσάτος, ψηλός, αδύνατος κι όμορφος, σαν το Χριστό τον ίδιο. Όπου κι αν είσαι δάσκαλε, καλή σου ώρα και σε ευχαριστώ!

    Πριν λίγα χρόνια γεννήθηκαν τα παιδιά μας κι ήμασταν ευτυχισμένοι πολύ….μα για ένα αγαπημένο μας ζευγάρι η ευτυχία είχε πίκρα και πόνο όταν διαπιστώθηκε πως ο πανέμορφος γιος τους μεγαλώνοντας ανέπτυσσε κάποιες ιδιαιτερότητες στην νοητική και κινητική του ανάπτυξη… Ο δρόμος είναι ατελείωτος για το γονιό…μα όλα τα μπορεί για το παιδί του. Μαθαίνει πως ο δρόμος έχει αγώνα και προχωρά προσπερνώντας εμπόδια…ιδιαίτερα στη χώρα μας κι εκεί που όλα μπαίνουν σε ένα ρυθμό και ο γονιός χαλαρώνει λίγο,  έρχεται η ώρα το παιδί να μπει στην Δημόσια Εκπαίδευση…και ο γονιός να γίνει, η μαμά του Τάκη!
Έτσι με φρίκη διαπιστώσαμε εν έτη 2.00και πολύ κάτι…γονείς να μαζεύουν υπογραφές για να φύγει από τα νήπια το ιδιαίτερο παιδί που ρίχνει το επίπεδο Χάρβαρντ των παιδιών τους…Ένα παιδί γελαστό κι ήσυχο, χωρίς ίχνος επιθετικότητας, που το μόνο του έγκλημα ήταν πως ήταν αργό και καθυστερούσε το ρυθμό στην τάξη. Και ξαφνιαστήκαμε ακόμη περισσότερο, γιατί αυτοί οι γονείς που έβαλαν τις υπογραφές τους…δεν μας ήταν άγνωστοι. Ζήσαμε τους φίλους μας να αντιστέκονται, να παλεύουν με ένα θηρίο…Το σύστημα και το σύστημα να νικά…ξανά και ξανά! Ζήσαμε δασκάλους μικρούς, μικρότερους των περιστάσεων, να μην θέλουν να παλέψουν για ένα παιδί που έχει ανάγκη, πολλή μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα νήπια του επιπέδου Χάρβαρντ, που ήξεραν κιόλας να κόβουν, να κολλούν και να λένε βου – α, βα! πολύ πιο γρήγορα από εκείνον…τον μικρό ξεχωριστό γιο των φίλων μας…
Και τα κατάφεραν! Τον έδιωξαν… Κι οι γονείς συντετριμμένοι σαν τη μαμά του Τάκη έψαχναν να βρουν κάποιον…κάποιον γενναίο, κάποιον με όραμα…κάποιον άνθρωπο…Και βρήκαν. Βρήκαν πολλούς!Γιατί υπάρχουν…
Θυμάμαι τη φίλη μου, τη μαμά, με πόση αξιοπρέπεια να στέκεται μπρος μου με τα μάτια θολά λέγοντας μου » Κάθε αρχή της χρονιάς ο ίδιος αγώνας…Κάθε αρχή της χρονιάς τρέμω…» Τρέμει γιατί στην χώρα αυτή δεν υπάρχει σχέδιο ή πρόγραμμα για τους ιδιαίτερους ανθρώπους. Ελπίζεις να πέσεις σε καλό δάσκαλο, σε καλό διευθυντή, σε καλό άνθρωπο… Το αγόρι μας τα κατάφερε κι έμαθε να γράφει και να διαβάζει και να μιλάει και να λύνει μαθηματικές ασκήσεις, γιατί έχει για μαμά, «την μαμά του Τάκη»…και για δασκάλους ανθρώπους μα Α κεφαλαίο….

All diferent – all equal! by Petronella
   Όμως… όλα αυτά τα έγραψα για άλλο λόγο…γιατί έρχεται η ώρα του θερισμού και μπορεί να γεννήσεις ένα φυσιολογικό υγιέστατο πανέμορφο στα μάτια σου παιδί μα να είσαι προσεκτικός και ταπεινός…γιατί η ζωή έχει γυρίσματα πολλά. Τα παιδιά βρίσκουν τον τρόπο να περιθωριοποιήσουν, να κοροϊδέψουν, να ταπεινώσουν…και σήμερα μπορεί να είναι διαφορετικός ο Τάκης, μα αύριο ποιος ξέρει ίσως να είναι διαφορετικό το δικό μας παιδί…. Για πολλούς και ασήμαντους λόγους…Δεν χρειάζεται να είναι κάτι σοβαρό, μην νομίζουμε πως μόνο τα σοβαρά μας κάνουν ιδιαίτερους…Στα μάτια των παιδιών, το δικό μας παιδί,  μπορεί να είναι διαφορετικό ή ιδιαίτερο γιατί έχει μακριά μαλλιά, γιατί μιλά πολύ αργά ή πολύ γρήγορα, γιατί τσεβδίζει, γιατί κλαίει πολύ ή γιατί είναι φωνακλάδικο, γιατί είναι φαφούτικο, γιατί είναι γκρινιάρικο, γιατί παριστάνει το μάγκα, γιατί είναι κοντύτερο ή ψηλότερο από τα παιδιά της ηλικίας του, γιατί είναι παχουλό, ή πολύ αδύνατο, γιατί δεν μπορεί να τρέξει γρήγορα, γιατί δεν μπορεί να βάλει καλάθι στο μπάσκετ, γιατί το θεωρούν άσχημο, γιατί δεν μπορεί να διαβάσει το ίδιο καλά ή γρήγορα με τα υπόλοιπα παιδιά, γιατί δυσκολεύεται στα μαθήματα, γιατί είναι πιο σκούρο το δέρμα του ή πιο ανοιχτό…ποιος ξέρει; Τα παιδιά βρίσκουν λόγους για να γίνουν σκληρά με τη διαφορετικότητα και τότε…θα έρθει η σειρά μας να νιώσουμε το περιθώριο μέσω του παιδιού μας….Θα νιώσουμε τον πόνο και την απόγνωση και τότε θα γίνουμε «η μαμά του Τάκη»! κι ίσως αυτό να είναι παροδικό μιας και το παιδί μας μπορεί να αλλάξει, να ψηλώσει, να αδυνατίσει, να κόψει τα μαλλιά του και να μην είναι πια διαφορετικό…όμως ο Τάκης θα είναι για πάντα Τάκης κι η μαμά του θα έχει για πάντα να αντιμετωπίζει γονείς σαν εμάς  που θεωρούμε τα παιδιά μας  ανώτερα και σημαντικότερα και μπορεί να ξεχάσουμε πως είμαστε άνθρωποι και να γίνουμε…κάτι άλλο. Τότε θα έχει έρθει για εμάς η ώρα του θερισμού…
Όχι, η ζωή δεν εκδικείται, η ζωή εκπαιδεύει και για κάποιους, ήρθε…η ώρα της εκπαίδευσης. Η ζωή θα βρει τρόπο να μας εκπαιδεύσει…κι ας μην χρειαστεί αυτό να γίνει με πόνο. Οπότε ας κάνουμε χρήσιμη μια σκληρή εμπειρία, ας εκπαιδευτούμε  κι ας εκπαιδεύσουμε κι εμείς τα παιδιά μας στο να αποδέχονται την διαφορετικότητα. Μόνον έτσι θα μάθουν να  αναγνωρίζουν την περιθωριοποίηση για να την αποφεύγουν είτε ως θύτες, είτε ως θύματα, είτε ως απλοί παρατηρητές.

    Έχε το νου σου λοιπόν, γιατί όλα στη ζωή αλλάζουν…Να το θυμάσαι κάθε φορά που δεν θέλεις έναν Τάκη να σταθεί δίπλα στο τέλειο πλάσμα σου… Να θυμάσαι πως ίσως έρθει η στιγμή να δοκιμαστείς και να δοκιμαστείς σκληρά, πολύ σκληρότερα από όσο αξίζει σε άνθρωπο και σε γονιό και… τι θα γίνει  τότε; Τι θα γίνει αν το πλάσμα σου σταματήσει να είναι «τέλειο»; Τι θα γίνει αν η ζωή θελήσει εσύ αύριο να είσαι  η «μαμά του Τάκη»; Ικέτιδα στα πόδια ενός ξένου;
Με τεράστιο σεβασμό  στις μαμάδες του κάθε Τάκη και πάνω από όλα σε εσένα…φίλη, γενναία μαμά του γενναίου σου παιδιού….
Καλό μήνα αγαπημένοι…Αισθάνομαι πελώρια συγκίνηση σήμερα με αυτό το θέμα που ανακίνησε μνήμες και συναισθήματα πολλά…Είμαστε όλοι γονείς του Τάκη… »                    (πηγή:http://kapaworld.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html)
  Και εγώ απλά να προσθέσω ότι όλες αυτές οι σκέψεις της. κ. Κατερίνας μου θύμισαν παρόμοιες καταστάσεις που έχω δεχθεί και βιώσει στις διάφορες σχολικές μονάδες.

  Αφιερωμένο στον μαθητή μου Λ. που ευτυχώς-είχε την τύχη και την ευτυχία να γίνει αποδεκτός από το σχολικό περιβάλλον του απ ό την αρχή μέχρι το τέλος φοίτησης του στο Δημοτικό σχολείο, καθώς και στους συμμαθητές του που τον αγαπούσαν αληθινά!!!!

   Αφιερωμένο στην. Μ., τον Π. και την Χ – (Superman)-τους μαθητές μου που συνάντησαν στα σχολικά χρόνια φοίτησης τους  παρόμοιες καταστάσεις υποτίμησης και χλευασμού με τον «Τάκη» ενώ οι ίδιοι τους κατέβαλλαν το μέγιστο δυνατό του εαυτού τους!

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Η πρόταση της ημέρας μέσα από μία ταινία!

  Δείτε μία ταινία που αναφέρεται αποκλειστικά στο θέμα της σχολικής βίας.
Ένα κορίτσι, η Λουτσία, αντιμετωπίζει θέματα με μία παρέα συμμαθητών της που βρίσκονται στο καινούριο σχολείο όπου έχει ξεκινήσει. Η πίεση ολοένα και μεγαλώνει από την πλευρά των «θυτών», όμως η Λουτσία δέχεται παθητικά όλες τις ενέργειες βίας, χωρίς να αντιδρά και κυρίως, χωρίς να μιλά στον πατέρα της για όσα συμβαίνουν!

 

Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Ειδική Παιδαγωγός

Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

despina.avgerinou@gmail.com

Σχολικός εκφοβισμός:Η βοήθεια που μπορείτε να προσφέρετε στο παιδί σας αν είναι «Θύμα»

Τι μπορείτε να κάνετε αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας έχει υποστεί σχολική βία;

  

                    Πρακτικές εφαρμογές για τα παιδιά όλων των ηλικιών!

  •   Προσπαθήστε να ηρεμήσετε το παιδί παρέχοντας του την αίσθηση της ασφάλειας. Υπενθυμίστε στο παιδί ότι ο καλύτερος τρόπος για να λυθεί ένα πρόβλημα είναι η συζήτηση με τους γονείς και με τους δασκάλους.     

!!!! Καλό είναι να μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα σχετικά με το αν ο δάσκαλος ή η δασκάλα δεν ασχολήθηκε αρκετά με το επεισόδιο εκφοβισμού. Ακόμη και αν ισχύει κάτι τέτοιο, δείξτε ψυχραιμία και μην το εκφράσετε στο παιδί σας. Θυμηθείτε ότι το σπουδαιότερο είναι να νιώθει εμπιστοσύνη και ασφάλεια απέναντι στα ενήλικα πρόσωπα που συναναστρέφετε καθημερινά στο οικείο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον.

  • Μπορείτε να απευθυνθείτε στο δάσκαλο/δασκάλα της Τάξης και στη Διεύθυνση του Σχολείου προκειμένου να ενημερώσετε για τα επεισόδια εκφοβισμού που έχει δεχθεί το παιδί σας.

!!! Μην ξεχνάτε ότι οι δάσκαλοι θα δράσουν πιο άμεσα την ώρα που θα συμβεί ένα περιστατικό.

  • Προσπαθείστε να βρείτε και να συστήσετε στο παιδί σας κάποιες εναλλακτικές λύσεις/προτάσεις, σε περίπτωση που συμβεί παρόμοιο περιστατικό.

!!! Καλό είναι να δίνετε και μια εξήγηση στο γιατί προτείνετε αυτές τις λύσεις. Τα παιδιά κατανοούν περισσότερο το τι είναι “σωστό” όταν τους εξηγούμε αναλυτικά και με επιχειρήματα τις συμβουλές μας.

Απευθυνθείτε στο παιδί σας προτρέποντας το να:

  • Αποφύγει την παρέα ή το άτομο που τον εκφοβίζει και να αναζητήσει τους συμμαθητές του
  • Προσπαθήσει να βρει το δάσκαλο της υπηρεσίας και να του πει τι γίνεται, την ώρα που συμβαίνει το περιστατικό εκφοβισμού.
  • Όταν χτυπήσει το κουδούνι, να ενημερώσει και τη δασκάλα/το δάσκαλο της τάξης του. Αν χρειαστεί, να ενημερώσει και το διευθυντή/διευθύντρια του σχολείου.
  • ΠΟΤΕ ΜΗ ΣΥΣΤΗΝΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ. Η βία απλώς γεννά και άλλη βία. Η αντίδραση με βία απλώς θα καλύψει το πρόβλημα για λίγο καιρό. Πολύ πιθανόν ο «Θύτης» να βρει ένα άλλο μέσο ή να υιοθετήσει ένα άλλο είδος βίας για να αρχίσει ξανά να πειράζει το «Θύμα».
  • Μην εμπλέκεστε στο να πιάσετε εσείς το παιδί ή τα παιδιά που εκφοβίζουν το δικό σας παιδί. Αυτό απλά, στη δική τους κοσμοθεωρία θα τους δώσει το μήνυμα ότι το παιδί σας είναι «ανίσχυρο».

   Στα παιδιά με αναπτυξιακές διαταραχές είναι προτιμότερο οι παραπάνω πρακτικές συμβουλές να διατυπώνονται με περιεκτικό λόγο και με τη χρήση α΄προσώπου ενικού για να γίνεται κατανοητό ότι απευθυνόμαστε σε συμπεριφορές που πρέπει να εφαρμόσουν τα ίδια.

 Στην περίπτωση που το παιδί έχει δυσκολία στην αντίληψη σύνθετων οδηγιών και την απομνημόνευση τους, μπορείτε να κατασκευάσετε μία σύντομη ιστορία με εικόνες που θα βρείτε στο διαδίκτυο και θα σχετίζονται με το θέμα του εκφοβισμού.

         Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

        Ειδική Παιδαγωγός

            Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής

                               despina.avgerinou@gmail.com 

 Αν το άρθρο σας άρεσε, προτρέψτε και άλλους αναγνώστες να ενημερωθούν πατώντας το κουμπί για το facebook που βρίσκεται στο τέλος του άρθρου. Eπίσης, μπορείτε να ενημερώνεστε μέσω  e-mail  για οποιοδήποτε άρθρο δημιοσιεύεται, πατώντας το κουμπί «follow» στο δεξί μέρος της σελίδας!

Δείτε και άλλο σχετικό άρθρο:

  Σχολικός Εκφοβισμός

https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/10/07/  

 

Σχολικός εκφοβισμός

   Με τον όρο «Σχολικός Εκφοβισμός» εννοούμε οποιαδήποτε εκδήλωση  βίας ασκείται από ένα άτομο ή μία ομάδα ατόμων σε ένα άλλο άτομο, μέσα στο σχολικό χώρο. Συνήθως, όταν μιλάμε για περιστατικά βίας αναφερόμαστε σε δύο κατηγορίες παιδιών με τους όρους: «Θύτης» και  «Θύμα». Ο «Θύτης» είναι το παιδί που ασκεί βία και το «Θύμα» είναι το παιδί που την εισπράττει. Ο σχολικός εκφοβισμός με όποια μορφή εμφανίζεται έχει καταλυτικές συνέπειες στην ψυχοσύνθεση του παιδιού που την εισπράττει. Υπάρχουν πολλά είδη εκφοβισμού/βίας:

   Σωματική βία (εκδήλωση επιθετικότητας) 

  Λεκτική βία (κοροιδία, απειλές, βρισιές)

  Βία των κοινωνικών σχέσεων (απειλές σχετικά με κοινωνικός αποκλεισμό  από την παρέα π.χ. «Δε θα σε έχω φίλη αν δεν …..»)

  Ηλεκτρονική βία (μέσω του διαδικτύου και των κινητών τηλεφώνων)

 Σεξουαλική βία (παρενόχληση, απειλές για παρενόχληση)

  Σύμφωνα με έρευνες που γίνονται στους σχολικούς χώρους διαπιστώνεται ότι τα κορίτσια γίνονται θύματα βίας περισσότερο συχνά από τα αγόρια. Επίσης, η βία που δέχονται είναι άλλης μορφής. Τα κορίτσια δέχονται περισσότερο λεκτική βία και εκβιασμό για κοινωνικό αποκλεισμό, ενώ τα αγόρια-θύματα δέχονται περισσότερο σωματική βία. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες ανήκουν επίσης, στα υψηλά ποσοστά των «θυμάτων».  

»                                                                                                     

Ενδείξεις στη συμπεριφορά του παιδιού που σχετίζονται με τον σχολικό εκφοβισμό.

  • Δεν θέλει να πάει στο σχολείο
  • Απώλεια συγκέντρωσης της προσοχής χωρίς να είχε νωρίτερα παρουσιάσει διάσπαση
  • Αρνείται να κάνει τα μαθήματα του
  • Προφασίζεται δικαιολογίες ότι είναι άρρωστο (π.χ. πονάει η κοιλιά του)
  • Δεν έχει όρεξη για φαγητό
  • Έχει έντονη αλλαγή στη διάθεση του
  • Παρουσιάζει νυκτερινή ενούρηση (κυρίως στις μικρές ηλικίες)
  • Το παιδί γίνεται περισσότερο εσωστρεφές ή μπορεί να εκδηλώσει επιθετικότητα προς τους γονείς και τα αδέρφια του
  • Μπορεί να εμφανίσει συμπεριφορές παραβατικότητας (αυτό συμβαίνει κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες προκειμένου το παιδί να νιώσει ότι γίνεται αποδεκτό από τα άτομα που τον εκφοβίζουν)
                                                                                            Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk
               Ειδική Παιδαγωγός
                   Μεταπτυχιακό Ειδικής Αγωγής
                    despina.avgerinou@gmail.com

 Δείτε και άλλο σχετικό άρθρο:

Σχολικός Εκφοβισμός: Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας αν είναι «Θύμα» https://thelonaginosuperman.wordpress.com/2012/10/21/